جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1396/06/15 - روزنامه سراسري صبح ايران (چهارشنبه) نسخه شماره 5644


سرنوشت سياه‌چاله ها پس از ناپديد شدن در فضا


اختراع اولين "چسب" توسط نئاندرتال‌ها


عجيب و جالب


صبح بخير به سبک بهترين ها


آيا مي دانيد؟


 سرنوشت سياه‌چاله ها پس از ناپديد شدن در فضا 

 
بسياري از دانشمندان با توجه به اين موضوع که سياه‌چاله‌ها جاودانه نيستند و مانند بسياري از اجرام آسماني روزي مي‌ميرند، به دنبال پاسخ اين سوال هستند که وقتي يک سياه‌چاله از بين مي‌رود چه بلايي سر مواد تشکيل دهنده آن مي‌افتد يا چه اتفاقي براي قدرت‌هاي استثنايي آن مي‌افتد؟

به گزارش آنا به نقل از Futurity، سياه‌چاله‌ها هم مانند ما يک چرخه زندگي دارند. استيون هاوکينگ، متخصص درجه يک جهان در باب سياه‌چاله‌ها، چهل سال پيش اعلام کرد که سياه‌چاله‌ها به خاطر ساطع کردن پرتوهاي برتابشي (تشعشعات) از خود به آرامي کوچک مي‌شوند و از بين مي‌روند يا به اصطلاح تبخير مي‌شوند. اما وقتي که يک سياه‌چاله هر روز آب مي‌رود و در آخر ناپديد مي‌شود، چه بر سر همه چيزهاي که در دوران زندگي‌اش بلعيده است، مي‌ا‌فتد؟

بيشتر محاسبات رياضي حاکي از آن است که اطلاعات و هر چيز ديگري که داخل سياه‌چاله وجود دارد، به سادگي به همراه خود آن ناپديد مي‌شوند، نتيجه‌گيري که به جاي پاسخگويي به سوال مطرح شده، سوالات بيشتري را برانگيخته است.

کريس ادامي، پروفسور فيزيک و ستاره‌شناسي، در اين‌باره مي‌گويد: «اين موضوع هيچ وقت به حال خودش گذاشته نشد چراکه محاسبات هاوکينگ قادر به ثبت تاثيرات تشعشع، که برتابش يا تشعشع هاوکينگ ناميده مي‌شود، بر خود سياه‌چاله نبود. فيزيکدانان گمان مي‌کردند که تشعشع هاوکينگ جرم سياه‌چاله را به خارج از آن حمل مي‌کند و بدين ترتيب سياه‌چاله به مرور زمان کوچک و کوچک‌تر مي‌شود اما هيچ‌کس قادر به اثبات اين امر از طريق محاسبات رياضي نيست».

محاسبه تبخير يک سياه‌چاله به نظر غيرممکن مي‌رسد مگر اينکه يک نظريه کامل گرانش کوانتومي پيدا شود که قادر به متحد کردن نظريه نسبيت عام انيشتن با چارچوب نظريه ميدان کوانتومي باشد. بررسي اخير ادامي باعث تغييرات اساسي در اين فرضيات مي‌شود.

تئوري هاوکينگ اما با کمي تحريف

ادامي و همکارش، کميل بردلر از دانشگاه اتاوا، فرضيه جديدي را بسط داده‌اند که به آنها اجازه مي‌دهد تا حيات يک سياه‌چاله را در طي زمان دنبال کنند. آنچه اين دو کشف کردند بسيار قابل توجه است: هر راز و رمز کوانتومي که پشت افق رويداد، مرز نامرئي يک سياه‌چاله، پنهان شده است به آرامي در طول مراحل بعدي تبخير يک سياه‌چاله به بيرون درز مي‌کند.

با توجه به اين يافته‌ها، از يک مشکل عمده فيزيک سياه‌چاله جلوگيري مي‌شود. فيزيکدانان به شدت سر اين موضوع مشاجره کرده‌اند؛ اين امکان وجود ندارد که تمامي اطلاعات کوانتومي بتوانند داخل يک سياه‌چاله، وقتي که سايزش به مقدار ناچيزي کاهش يافته، پنهان بمانند.

مشخص شد که ادامي و بردلر براي نشان دادن اين موضوع که سياه‌چاله‌ها در حين تبخير شدن، اطلاعات را نيز براي هميشه از بين نمي‌برند؛ مجبور به ايجاد نظريه دشوار «گرانش کوانتومي» نيستند. در واقع آنها به جاي آن نظريه پيچيده از نظريه هاوکينگ استفاده کردند اما با اعمال کمي تغيير و تحريف در آن.

ادامي و بردلر براي درک اين موضوع که چگونه يک سياه‌چاله به طور مستقيم با تشعشع هاوکينگي که توليد مي‌کند، تاثير متقابل دارد، از يک سري ابزار پيشرفته رياضي و کامپيوترهايي با عملکرد بالا استفاده کردند تا سياه‌چاله‌ها در دراز مدت تکامل يابند؛ تا زماني که آنها قادر به يافتن اطلاعات کوانتومي خارج از سياه‌چاله‌ها شدند.

نشانه‌هايي از منحني‌هاي پيج

ادامي مي‌گويد: «براي انجام اين محاسبه، مجبور بوديم حدس بزنيم که چگونه يک سياه‌چاله با ميدان تشعشع هاوکينگي که آن را احاطه کرده در تعامل است. اين امر به خاطر اين است که در حال حاضر هيچ تئوري گرانش کوانتومي وجود ندارد که حاکي از وجود چنين تعاملي باشد. هرچند به نظر مي‌رسد ما حدس درستي در اين باره زده‌ايم چرا که مدل ما معادل تئوري هاوکينگ در حد ثابت سياه‌چاله‌هاي غيرقابل تغيير است».

بردلر در ادامه اضافه کرد: «در حالي که مدل ما تنها در حد يک مدل است، مي‌توانيم ثابت کنيم که هرگونه تعامل کوانتومي بين سياه‌چاله‌ها و تشعشع هاوکينگ به احتمال زياد داراي خصوصيات مشابهي مانند مدل ما است».

اين نظريه قادر به توليد يکي از ويژگي‌هايي بود که براي مدت درازي در فيزيک سياه‌چاله‌ها جست‌وجو مي‌شد؛ اين ويژگي که به اصطلاح «منحني‌هاي پيج» خوانده مي‌شود به افتخار فيزيکدان دانشگاه آلبرتا، دان پيچ، نام‌گذاري شده است.

مدل وي پيش‌بيني مي‌کند منحني‌هايي که نشان دهنده اطلاعات کوانتومي هستند ابتدا وارد سياه‌چاله شده سپس از آن خارج مي‌شوند. محاسبات ادامي و بردلر اولين در نوع خود است که منحني‌هايي را درست مانند آنهايي که پيچ پيش‌بيني کرده بود، نشان مي‌دهند.

اما هنوز کارهاي زيادي براي انجام دادن باقي مانده است. در اصل، اين گروه حدس مي‌زنند بايد به دنبال تئوري هنوز کشف نشده اتحاد گرانش کوانتومي باشند. اما در صورت عدم حضور اين فرضيه، ممکن است موفقيت تئوري ادامي و بردلر اشاراتي به اين نکته داشته باشد که چگونه چنين فرضيه‌اي که حتي روي دست تئوري هاوکينگ هم بلند شده، ساخته و پرداخته مي‌شود.

در عصر جديد رصدخانه‌هاي امواج گرانشي که توسط رصدخانه موج گرانشي تداخل ليزري کشف شده است، امکان دارد روزي چنين تئوري هم مورد آزمايش قرار گيرد.


 اختراع اولين "چسب" توسط نئاندرتال‌ها  

 
دانشمندان دريافته‌اند که نئاندرتال‌ها حدود 200 هزار سال قبل موفق به ساخت نوعي قير شده و از آن به عنوان چسب استفاده کرده اند. آنها چگونگي ساخت اين چسب را نيز فهميده‌اند.به گزارش ايسنا و به نقل از سيکر، "هومينيدهاي" اوليه، اولين کساني بودند که يک نوع چسب اختراع کردند و دانشمندان اکنون چگونگي ساخت آن را دريافته‌اند.

انسان نئاندرتال (Homo neanderthalensis) گونه‌اي از انسان بود که در اروپا و قسمت‌هايي از غرب آسيا ،آسياي مرکزي و شمال چين (آلتاي) سکونت داشتند.

اولين نشانه‌ها از نئاندرتال‌هاي اوليه به حدود 130 تا 230 هزار سال پيش در اروپا برمي‌گردد. هزار سال پيش، مشخصه‌هاي کامل نئاندرتال‌ها ظاهر شدند و در 50 هزار سال قبل نئاندرتال‌ها ديگر در آسيا ديده نشدند، با اين وجود نسل آنها در اروپا در حدود چهل هزار سال پيش منقرض شد.

با توجه به اينکه انسان امروزي در پنج هزار سال پيش از انقراض آنها وارد اروپا شد، احتمالا اين دو گروه انساني با هم تماس‌هايي داشته‌اند.

برخي ژن‌ها ميان نئاندرتال‌ها و انسان امروزي مشترک است. اين به آن دليل است که نئاندرتال‌ها و اجداد انسان مدرن زمانيکه تازه از آفريقا بيرون آمده بودند، با يکديگر آميزش داشتند.

بدن نئاندرتال‌ها براي زندگي در آب و هواي سرد سازگاري يافته بود، براي مثال آنها کاسه سر بزرگ داشتند، کوتاه قامت اما بسيار قوي و داراي بيني بزرگي بودند، ويژگي‌هايي که مطلوب آب و هواي سرد است.

با اين حال، نئاندرتال‌ها مغزهاي بزرگ، جوامع پيچيده و ابزارهاي بسيار مفيد داشتند که حتي برخي از طراحي‌هاي ايجاد شده توسط آنها براي چرم کاري هنوز هم در حال استفاده هستند.

بسياري از محققان حتي معتقدند که انقراض واقعي نئاندرتال‌ها ممکن است اتفاق نيفتاده باشد و امروزه، مردم برخي مناطق اروپا و آسيا DNA آنها را در خود حفظ داشته باشند.

دانشمندان طي حفاري‌هاي چند دهه گذشته، توده‌هاي قير اندود و چسب‌هاي موجود در ابزار سنگي در سايت‌هاي نئاندرتال‌ها در آلمان را کشف کرده‌اند.

بعضي از انسان شناسان ادعا مي‌کنند که توليد چسب با تکنولوژي پيشرفته انسان‌هاي مدرن همراه بوده است. تحقيقات جديد منتشر شده در مجله "Scientific Reports" که توسط محققان دانشگاه "ليدن" انجام شده نيز نه تنها از اين نظريه حمايت مي‌کند بلکه چگونگي اختراع اين چسب را توسط نئاندرتال‌ها توضيح مي‌دهد.

محققان دانش فني و مهارت‌هاي نئاندرتال‌ها را مورد بررسي قرار دادند تا تعيين کنند که چگونه آنها موفق به ساخت قير شده‌اند. قيرهايي که براي تقويت و ضد آب کردن اتصالات و وسايل زندگي خود، پنهان کردن چيزها يا چسباندن استخوان و سنگ به سلاح‌هايشان به کار مي‌بردند.

قديمي‌ترين مدرکي که ساخت محصولات چسبناک توسط انسان را اثبات مي‌کرد مربوط به 70 هزار سال پيش بود، در حالي که با کشفيات جديد، اين تاريخ به 200 هزار سال قبل به عقب رانده شد.

هنوز مشخص نيست که دقيقا چه بر سر نئاندرتال‌ها آمده است. برخي محققان مي‌گويند که انسان‌هاي مدرن همانند استعمارگران آمريکايي که بوميان آمريکا را نسل کشي کردند، همه آنها را کشته‌اند.

برخي ديگر نيز معتقدد نئاندرتال‌ها مبتلا به بيماري‌هايي شده‌اند که سيستم ايمني بدنشان قادر به مبارزه با آنها نبوده است.

اما سرپرست تيم تحقيقاتي دانشگاه "ليدن" در اين مورد اين گونه نظر داد: اتفاقي که براي نئاندرتال‌هاي رخ داده احتمالا مجموعه‌اي از فرايندهاي پيچيده مانند تداخل فرهنگي، اصلاح ژنتيک، رقابت و جمعيت کم آنها بوده است که نهايتا موجب شده تا با آمدن انسان‌هاي مدرن دچار تغيير ژنتيکي شوند. البته اين موضوع ممکن است در مناطق مختلف به گونه ديگري رخ داده باشد.

تحقيقات نشان مي‌دهد که مردم آسياي شرقي و بوميان آمريکايي 20 درصد بقاياي بيشتري از نئاندرتال‌ها در ژنوم‌هايشان دارند.

شايد تصادفي نيست که بسياري از بوميان آمرکايي در گذشته در تهيه و کار با قير تخصص داشتند.


 عجيب و جالب 

 کشف 2.8 ميليون ستاره جديد در کهکشان راه‌شيري

ماهواره "گايا" متعلق به آژانس فضايي اروپا موفق به کشف 2.8 ميليون ستاره جديد پايين مرکز کهکشان راه‌شيري شده است.

به گزارش ديلي‌ميل، به تازگي ماهواره "گايا"(Gaia) ناحيه‌اي در پايين مرکز کهکشان راه شيري کشف کرده است که بوسيله غبار کهکشاني پوشانده نشده است و ميزان تراکم ستاره‌اي در آن بسيار بالاست.

به گفته محققان ميزان تراکم ستاره‌اي در اين منطقه در حدود 4.6 ميليون ستاره بر درجه مربع است و اين به اين معني است که گايا تنها 0.6 درجه مربع از اين فضا را رصد کرده است.

در کنار ستاره‌هاي بي‌شماري که در اين رصد کشف شده‌اند اشعه‌هاي کيهاني جالبي نيز از اين ستاره‌ها کشف شده‌اند که به صورت نوارهاي نوراني در تصاوير مشخص شده‌اند.

براساس اعلام آژانس فضايي اروپا، اين تصوير، بخشي از مناطق پرتراکم ستاره‌اي است که به دانشمندان کمک مي‌کند تا تخمين دقيق‌تري در رابطه با تعداد ستارگان موجود در اين منطقه داشته باشند.

چندي پيش محققان آژانس فضايي اروپا با استفاده از داده‌هاي ماهواره گايا حرکت بيش از 300 هزار ستاره را نسبت به خورشيد مورد بررسي قرار دادند و به اين نتيجه رسيدند اين حرکات وضعي در آينده دور، سبب بمباران منظومه شمسي بوسيله دنباله‌دارها خواهد شد.

به گفته محققان اين دنباله‌دارها ممکن است از نزديکي زمين عبور کرده و يا حتي با زمين نيز برخورد کنند.

دنباله‌دار يک گلوله برفي کيهاني است که از گازهاي منجمد، سنگ و گرد و غبارساخته‌شده و تقريبا به اندازه يک شهر کوچک است.

محققان با بررسي اين داده‌ها دريافتند که نزديک‌ترين عبور ستاره از کنار خورشيد حدود پنج ميليون سال قبل رخ داده است و اين اتفاق احتمالا در همين مدت زمان در آينده نيز رخ خواهد داد.

ستاره شناسان با بررسي فاصله از ستاره‌اي که در حال عبور از کنار منظومه شمسي ماست، قادر به تشخيص تعدادي از اجسام فضايي هستند که قادر به ناديده گرفتن ابر اورت هستند و سبب ارسال ستاره دنباله دار به داخل منظومه شمسي مي‌شوند.

ابر اورت نام مکاني است که خيلي از دنباله‌دارها از آن سرچشمه مي‌گيرند و برابر اين تئوري علمي در فاصله 50.000 واحد نجومي و تقريبا برابر با يک سال نوري از خورشيد قرار دارد.

محققان اعلام کرده‌اند براي آنکه اين بمباران دنباله‌دارها اتفاق بيفتد بايد فاصله ستاره عبوري از خورشيد حدود 60 هزار ميليارد کيلومتر باشد.

بررسي‌ها نشان مي‌دهد از بين ستاره‌هاي مورد بررسي، 97 ستاره از فاصله 150 هزار ميليارد کلومتري و 16 ستاره از فاصله کمتر از 60 هزار ميليارد کيلومتري خورشيد عبور مي‌کنند که مي‌توانند سبب ايجاد تاثير بر روي ابر اورت شوند.

يکي از معروف‌ترين ستاره‌هاي مورد بررسي "گليس 710"( Gliese 710) نام دارد که کوتوله اي است که تقريبا 61 درصد خورشيد جرم دارد که با سرعتي در حدود 50 هزار کيلومتر در ساعت در حال حرکت است و مي‌تواند بيشترين تاثير را در آغاز بمباران دنباله‌دارها در پنج ميليون سال آينده داشته باشد.

چالش علمي خانواده زاکربرگ براي نوجوانان

مارک زاکربرگ و همسرش پريسيلا چان در پروژه اي تحت عنوان "پيشبرد چالش نوجوانان"، کودکان و نوجوانان سنين 13 تا 18 سال در سراسر دنيا را به چالش کشيده‌اند.

به گزارش ايسنا و به نقل از سي‌نت، اين دانش آموزان مي‌بايست در رقابتي که پديد آورنده آن زاکربرگ و همسرش است، در ويدئويي سه دقيقه‌اي به توضيح يک مسئله رياضي، فيزيک و يا علوم زيستي بپردازند.

پريسيلا چان، يکي از بنيانگذاران "بنياد چان زاکربرگ" در بيانيه اي اظهار کرد: پروژه جديد به دانش آموزان اين امکان را مي‌دهد که دانسته‌هاي خود را با ديگران به اشتراک بگذارند.

اين چالش بخشي از فعاليت بنياد چان زاکربرگ است که چان با همسر خود مارک زاکربرگ، بنيانگذار و مديرعامل فيسبوک، راه اندازي کرده است.

وي در ادامه عنوان کرد که هر دانش‌آموز مي‌تواند به ما در آينده علم کمک کند.

اين چالش تلاشي در جهت علاقمندسازي کودکان به علم، فناوري، مهندسي و رياضيات بوده که به STEM شناخته مي‌شوند.

طبق گزارش جديدي که از اداره آمار ايالات متحده به دست آمده، بيش از هشت ميليون شغل در زمينه STEM در آمريکا وجود داشته که درآمد حاصل از آنها تقريبا دو برابر ميانگين ملي است.

ويدئوهاي ارسال شده توسط اين کودکان براساس ميزان پيچيدگي مباحث مطرح شده مورد قضاوت قرار مي‌گيرد.

اين زوج جوان وعده داده‌اند که به دانش‌آموزي که برنده اين رقابت شود 250 هزار دلار، به معلم آن دانش آموز 50 هزار دلار و به مدرسه‌اي که در آن تحصيل کرده 100 هزار دلار به عنوان پاداش پرداخت خواهند کرد.


 صبح بخير به سبک بهترين ها 

 پيتر جونز،مالك برنامه تلويزيوني دراگون دن

ثروت:475 ميليون دلار در سال 2015

پيتر مي گويد وقتي نوجوان بودم تصميم گرفتم كه مي خواهم ميليونر شوم.

او صبح ها دوش مي گيرد اصلاح مي كند و يك كاسه غلات آماده ،صبحانه مي خورد و همه اين ها فقط ظرف 20 دقيقه !آن هم قبل از اينكه ماگ كاپيچينوي خود را بردارد و در مسير دفتركارش ،آمارهاي مربوط به فروش را بررسي مي كند .


 آيا مي دانيد؟ 

 نابودي زباله هاي فضايي با جاروبرقي مويي

جمع آوري زباله هاي فضايي با استفاده از سيستمهاي فضايي متفاوتي صورت مي گيرد که ضخامتي کمتر از موي انسان دارند.به گزارش مهر، به نقل از پاپيولار ساينس، سال گذشته ماهواره Sentinel-1A آژانس فضانوردي اروپا (اسا) در برخورد با يک تکه زباله فضايي سرگردان در مدار زمين دچار خساراتي شد که خوشبختانه تأثير منفي چنداني بر عملکرد صفحات خورشيدي و کل ساختار اين ماهواره نداشت اما اگر اين تکه زباله ابعاد بزرگتري داشت آنگاه بايد حادثه سختي را نظاره گر مي شديم.

برخي از اين زباله هاي سرگردان که شمارشان به حدود نيم ميليون قطعه مي رسد تا 28 هزار کيلومتر بر ساعت هم سرعت دارند. آنها همواره تهديدي جدي براي سامانه هاي فضايي و فضاپيماها به شمار مي آيند.کارشناسان تهديد اين قطعات سرگردان را تا آن حد جدي مي دانند که به گفته جيسون درلت، مدير اجرايي برنامه پروژه هاي مفهومي پيشرفته ناسا موسوم به NIAC ممکن است به تعطيلي کامل حضور انسان در فضا منجر شود.

حالا گروهي از محققان بنگاه فضايي The Aerospace Corporation واقع در کاليفرنيا وارد عمل شده تا راه حلي جدي و مؤثر براي پايان بخشيدن به چالش زباله هاي فضايي سرگردان پيدا کنند. آنها با NIAC قراردادي منعقد کرده اند که طي آن به ازاي دريافت نيم ميليون دلار اقدام به طراحي و ساخت کاوشگرهاي فضايي کند که همچون جاروبرقي زباله هاي فضايي سرگردان را شکار و جمع آوري مي کند.اين فناوري Brane Crafts نام دارد که تقريبا يک متر ابعاد داشته و جالب اينکه باريکتر از موي انسان است.

عملکرد اين فناوري بدين گونه است که پس از در اختيار گرفتن تکه زباله فضايي مورد نظر، آن را به سوي اتمسفر زمين کشانده و در آنجا مي سوزاند. بدين ترتيب زباله هايي از اين دست در ارتفاع حدودا 300 کيلومتري زمين نابود مي شوند.

حيواني که پس از 80 سال بار ديگر در آمازون ديد شد!

تلاش براي يافتن ردي از ميمون وانزوليني

اين گونه از ميمون ساکي نخستين بار در سال 1936 توسط طبيعت گرد اهل اکوادور، آلفونسو اولالا (Alfonso Ollala) مشاهده شد، اما پس از اين تاريخ، هيچ گزارشي مبني بر رويت اين حيوان به شکل زنده ثبت نشد.مارش، سال هاي زيادي را براي تحقيق درخصوص ساختار طبقه بندي گروه Pithecia ميمون هاي ساکي صرف کرده است، اما هيچ شواهد تصويري از اين حيوان در اختيار نداشت.

براي يافتن اين ميمون گمشده، تيم تحقيقاتي متشکل از دانشمندان، عکاسان، گروه هاي حفاظت از محيط زيست و راهنمايان محلي، يک سفر اکتشافي 4 ماهه را در امتداد آمازون غربي آغاز کردند.محققان قصد داشتند در اين طرح، چشم اندازهاي مختلف زيست محيطي اين منطقه از آمازون را مورد بررسي قرار دهند؛ اما اصلي ترين مأموريت آنها، يافتن ردي از گونه ناپديد شده ميمون ساکي بود. در نهايت محققان موفق شدند پس از 80 سال، بار ديگر اين ميمون ساکي را زنده رويت کنند.

نام علمي اين گونه Pithecia vanzolinii است؛ اما براي گراميداشت ياد جانورشناس برزيلي، پائولو وانزوليني، اين ميمون به نام وانزوليني (Vanzolini) نامگذاري شده است.

مارش در گفتگو با نشنال جئوگرافي، اين کشف را بسيار هيجان انگيز توصيف و تأکيد کرد که اين گونه، از ويژگي هاي فيزيکي منحصر بفردي برخوردار است. دست و پاهايي پوشيده از موهاي طلايي و موهاي چتري روي پيشاني، از جمله خصوصيات ظاهري ميمون وانزوليني است.اين منطقه که ميمون ساکي وانزوليني در آن مشاهده شد، به ندرت مورد مطالعه قرار گرفته است، چراکه اين منطقه در اعماق آمازون قرار داشته و جستجوي حيوانات در آن بسيار سخت و هزينه بر است.


 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پرشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته