جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1392/01/29 - روزنامه سراسري صبح ايران (پنجشنبه) نسخه شماره 4405

 تاريخ دانشگاهي 

 دارالفنــون

قسمت صدوسي‌ام

... از ديگر خصوصيات نوازندگان موسيقي آن بود كه به طور خصوصي براي درباريان و خانواده سلطنتي برنامه اجرا مي كردند.

آقاي سپنتا در اين زمينه چنين مي گويد:

"از قديميترين نوازندگان فلوت، اكبرخان بوده است كه از شاگردان شعبه موزيك دارالفنون بود. او برادر حسين هنگ آفرين نوازنده معروف سه تار بود. اكبرخان در نواختن تكيه ها و تحريرهاي موسيقي ايراني چابك و حالات آوازها را با فلوت به خوبي ادا مي كرد..."

"يكي از شاگردان ديوال فرانسوي در شاخه ويولن از بين يازده نفر شاگردانش غلامرضاخان مين باشيان بود. مين باشيان جزء شاگردان موفق ديوال و لومر بود. به پيشنهاد مين باشيان در 1297 ه.ش كه فرهنگ (آموزش و پرورش) سازماني جديد پيدا كرد به پيشنهاد سرتيپ غلامرضا مين باشيان مدرسه موزيك تاسيس شد.درحقيقت شعبه موزيك دارالفنون تبديل به مدرسه موزيك و جزء تشكيلات وزارت معارف گرديد. رياست آن نيز به سرتيپ غلامرضاخان مين باشيان كه از فارغ التحصيلان موزيك دارالفنون بود و در فرانسه و روسيه تحصيلات موسيقي كرده بود سپرده شد و اين نخستين مدرسه اي است كه براي آموزش موسيقي نظامي به روش علمي جديد در ايران داير شده است."

شروع تعليم موسيقي به شيوه نوين مشكلات عديده اي به همراه داشت. از جمله مشكلات موجود مي توان به اين نكته اشاره كرد كه لومر زبان و خط فارسي را نمي دانسته است و همچنين كمبود كتب و وسايل موسيقي نوين كه تنها به مقدار محدودي از اروپا آورده مي شد. لذا "دوره اول اين مدرسه پانزده سال طول كشيد و محصلين هم فقط موزيك نظامي مي خواندند."

كمبود معلم در زمينه تعليم موسيقي نوين و تعطيلي مدرسه موسيقي پس از مرگ لومر باعث ركود در يادگيري اين هنر در بين علاقمندان داخل كشور شد.

همچنين بي سوادي نظاميان در يادگيري نتهاي موسيقي نظامي مزيد بر علتها شده بود. حسين محبوبي اردكاني در اين زمينه مي گويد: "بعدا بنا بر پيشنهاد لومر، ديوال نامي براي تعليم ويولن دو ساله استخدام شد. دوره اول اين مدرسه يازده نفر فارغ التحصيل داشت كه معروفتر از همه غلامرضاخان مين باشيان بود. مدرسه موسيقي لومر پس از فوت او تعطيل شد. چنانكه آقاي انتظام مي فرمودند لومر براي شروع موسيقي غربي در ايران خيلي زحمت كشيده است زيرا مجبور بوده است كه نت خواني را حتي به سربازهاي بي سواد هم بياموزد."

ادامه دارد...

بر گرفته از كتاب دارالفنون: گفتاري در هويت داالفنون و جايگاه آن در تاريخ معاصر ايران

تدوين و نگارش: مهدي اشراقي


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
اجتماعي
دانش و پژوهش
اقتصاد و بازار
مرز پر گهر
در قلمرو ورزش
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته