جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1385/12/01 - روزنامه مستقل سراسري صبح ايران سه شنبه 2 صفر 1428هجري قمري نسخه شماره 2704

  سخنراني "سارا شريعتي" درباره کارکردهاي تئاتر در جامعه  

 سارا شريعتي" پژوهشگر و جامعه شناس پيرامون تئاتر و کارکردهاي اجتماعي آن سخنراني کرد .  شريعتي در ابتداي اين جلسه سخنراني گفت : به عنوان پژوهشگري که سالهاست در عرصه علوم جامعه شناسي فعاليت مي  کنم به اين نکته پي برده  ام که هر مسئله فرهنگ و هنر امروزه براي تبديل به يک دغدغه شده است دغدغه  اي که آزار دهنده ترين آن وجه نمايش فرهنگ و هنر است.وي افزود: ما بايد ببينيم و بدانيم که چه از سخن مي  گوييم آيا اين صحبت  هادر نقد جشنواره است ; که البته شايد پوسته با محتواي آن منطبق نباشدشريعتي با مطرح کردن سه فرضيه در مورد تئاتربه سخنان خود ادامه داد. وي گفت: معمولا در تئاتر سه نوع ديدگاه وجود دارد اول تئاتر به عنوان يک نماد اجتماعي ، دوم تئاتر به عنوان نمايش عمومي و سوم رويکرد تئاتر به نمايشنامه ، که در اين پيوند سه گانه در تئاترايران شايد ضعيف  ترين پيوند  ازنوع تئاتر بامردم باشد . شريعتي در بخش ديگري از صحبت  هاي خود با مقايسه وضعيت تئاتر در ايران گفت: متاسفانه در حال حاضر در ايران هيچ گونه سياستي براي پشتيباني فرهنگ و هنر عليرغم اين که موقعيت فرهنگي ، اجتماعي ما نسبت به بيست سال گذشته تغيير کرده است به آن صورت نمايان وجود ندارد ، دراين راستا مخاطب سازي نيز سياستي ندارد به همين منظور و در اين شرايط تئاتر ما به مانند ساير هنرهاي خود را در يک حلقه بسته    اي مي  بيند، اين که خود تئاتري  ها مي  آيند نمايش همديگر را مي  بينند و خود را نقد مي  کنند به معناي ديگر تئاتري  ها فقط             در حقشان داد و ستد مي  کنند اين امر حتي در روشنفکران ما هم وجود دارد ; اما يک سوال ، داد و ستد اين افراد در رابطه با متن جامعه چيست؟وي افزود: مشکل ما اين است که وقتي در نوع ارتباط گيري خود با جامعه به قدري ضعيف مي  شويم و ديگر نمي  توانيم با جامعه داد و ستد کنيم به سراغ جشنواره  ها مي  رويم و دراين جاست که ما با نمايش و نه پرورش روبرو مي  شويم ، متاسفانه در تئاتر ايران مسئله و مشکل فراتر از غير  مخاطبان تئاتر است ، من فکر مي  کنم تئاتر ما حتي همين مخاطبان را نيز از دست داده است ، مي  دانيد چرا ؟چون ديدن تئاتر در تهران خود ماجرايي است که به همين سادگي نيست ; زيرا تمرکز گرايي، عدم وجود سرمايه  هاي اقتصادي و  بعضا فرهنگي، نبود يک سري اطلاع رساني منسجم و پيدا نشدن بليط و بسياري از موارد اين چنيني ديگر باعث مي  شود که مخاطبان تئاتر از دست بروند و تئاتر تبديل شود به يک نشانه تشخص که هيچ فرد غير بوروژايي نمي  تواند به آن وارد شود . به همين دليل هم تئاتر ديگر به يک رويداد فرهنگي تبديل نمي  شود و ما به جشنواره  ها روي مي آوريم .


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
ورزشي
سياسي و سياسي خارجي
هنري
استانها و شهرستانها
هنري 2
دانشگاه و خبر
دانشگاه
اقتصادي
گزارش تصويري روز
آگهي هاي روزنامه آفرينش
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته