جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1395/05/24 - روزنامه سراسري صبح ايران(يكشنبه) نسخه شماره 5346

 جانوري که در بدن خرچنگ ها ريشه مي کند 

 قسمت دوم

جالب است بدانيد که انگل فاقد هرگونه مغز است و تمامي اين کارها را با استفاده از يک سيستم عصبي انجام مي دهد. اما اين انگل، ميزبانش را صرفا به مراقبت از خود وادار نمي کند و در ادامه تلاش مي کند که خرچنگ را از نواحي شلوغ و پرجمعيت اقيانوس دور کرده و آن را به اعماق پايين تري از آب ببرد که در آن، رقابت کمتري بر سر غذا وجود دارد.

نکته جالب اينکه خرچنگ هاي آبستني که هدف حمله اين نوع انگل قرار نگرفته اند از اين شيوه براي در امان ماندن از دست دشمنان خود استفاده کرده و با سفر به سطوح عميق تر آب، خود را از آسيب موجودات ديگر حفظ مي کنند تا شفيره هايشان را به سلامت به دنيا بياورند.

اما مساله اي که بايد به آن اشاره کنيم اين است که تنها ريشه سرهاي ماده مي توانند خرچنگ ها را آلوده کنند زيرا انواع نر آنها جثه کوچکي دارند و شبيه به شفيره هستند؛ از همين رو، علاوه بر اينکه مجبورند گونه هاي خاصي از خرچنگ را پيدا کنند بايد انواعي را بيابند که پيشتر توسط ريشه سرهاي ماده مورد حمله قرار گرفته اند.

بدتر از همه اينکه آن ريشه سر ماده بايد باکره يا اصطلاحا ويرجين باشد (طبق تعريف ارائه شده در ديکشنري آکسفورد حشره باکره گونه ماده از حشره اي است که مي تواند بدون آنکه بارور شود تخم توليد کند).

در هر صورت اگر گونه نر بتواند خرچنگ مناسب که توسط گونه ماده ويرجين هدف حمله قرار گرفته را پيدا کند، خود را درون قسمت کيسه مانند بدن آن جاي مي دهد. از اين مرحله به بعد گونه نر تغيير شکل داده و به صورت توده اي از سلول در مي آيد و گونه ماده از آن مراقبت مي کند. در ادامه، اين دو موجود با هم يکي مي شوند و گونه نر بارها و بارها اسپرم لازم براي بارور کردن تخم هاي ريشه سر ماده را توليد مي کند.

اين تخم ها سپس در داخل بدن موجود ماده شکسته مي شوند و انگل با کمک ميزبان، خود را براي تولد شفيره ها آماده مي کند.

در اين قسمت لازم است اين نکته را اضافه کنيم که خرچنگ هاي ماده به صورت طبيعي در زمان تولد نوزادان خود، با تکان دادن بدنشان، شفيره ها را از بدن خود جدا مي کنند و زماني که ميزبان يک انگل شده و نوزادان انگل در حال تولد باشند نيز، خرچنگ با حرکت دادن بدن خود آنها را به اطراف پراکنده مي کند و از اين مرحله شفيره ها خود را براي هجوم به خرچنگ هاي ديگر و آغاز زندگي جديدشان آماده مي کنند.

اما نکته پاياني اينکه در جريان همه اين مراحل، خود خرچنگ امکان توليد مثل ندارد چراکه انگل ريشه سر، اندام هاي مورد نياز آن براي اين منظور را استرليزه کرده و امکان استفاده از آنها از خرچندگ گرفته است.

جالب است بدانيد که اين ترفند توسط انواع مختلفي از انگل ها به کار گرفته مي شود چراکه تصور بر اين است که انرژي بالاي مورد استفاده توسط ميزبان براي توليد مثل مي تواند همان انرژي لازم براي رشد و بقاي انگل باشد و از همين رو اجازه چنين کاري را به ميزبان خود نخواهند داد.

اما ريشه سر احتمالا اين کار را از طريق نوع خاصي از مواد شيميايي انجام مي دهد که پيامدهايي نظير خستگي بيش از اندازه را براي خرچنگ به باور آورده و در نتيجه امکان توليد مثل را از آن مي گيرد.

از طرفي اگر خاطرتان باشيد در ابتدا گفتيم گه انگل مواد غذايي موجود در بدن خرچنگ را تماما مصرف مي کند و در نتيجه ميزبان بيچاره احتمالا در شرايط حياتي بسيار وخيمي به سر مي برد و در اين وضعيت، توليد مثل نخستين توانايي مختل شده جانور خواهد بود.

گلينر مي گويد: خرچنگ ديگر يک خرچنگ نيست و در اصل به ابزاري براي انگل بدل شده چراکه نمي تواند مانند خود را توليد کند اما به گونه اي رفتار مي کند که گويي تمام مدت مشغول توليد مثل بوده است.با وجود همه اينها، خرچنگ نمي ميرد. اما انگل عمر کوتاه تري در قياس با آن خواهد داشت و در نتيجه زودتر از ميزبان جانش را از دست مي دهد و آن را با خاطره اي تلخ از آنچه روي شکمش رخ داده تنها مي گذارد.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پزشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته