جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1396/05/22 - روزنامه سراسري صبح ايران(يكشنبه) نسخه شماره 5623

 تعداد نئاندرتال‌ها دهها هزار تن بيشتر از محاسبات پيشين بوده است 

 محققان دانشگاه يوتاي آمريکا در تحقيقات جديد خود متوجه شده‌اند که تعداد انسان‌هاي نئاندرتال در گذشته بيشتر از دهها هزار نفر بوده است.به گزارش ايسنا و به نقل از ديلي‌ميل، بسياري از تحقيقاتي که پيش از اين انجام شده بودند نشان مي‌دادند که تعداد انسان‌هاي "نئاندرتال"( Neanderthals) در زمين حدود 1000 تن بوده است.

صدها هزار سال پيش از اين قبل از آنکه انسان‌هاي خردمند در زمين پيدا شوند، نئاندرتال‌ها و "دنيسووان‌ها"( Denisovans) در زمين زندگي مي‌کردند که هنوز ارتباط بيولوژيک بين آنها شناسايي نشده است.

در مطالعه جديدي که بر روي دي.ان.اي‌هاي اين انسان‌هاي نخستين انجام شده رازهايي از اين ارتباط برملا شده است؛ هرچند که برخي از يافته‌هاي اين تحقيق با نظريه‌هاي معمول در رابطه با تکامل انسان تناقض دارد.

براساس يافته‌هاي اين تحقيق تغيير ماهيت انسان‌هاي اوليه به دو دسته نئاندرتال و دنيسووان 300 هزار سال زودتر از آنچه تصور مي‌شد رخ داده است يعني حدود 744 هزار سال پيش از اين.

بررسي محققان نشان مي‌دهد گونه‌هايي از انسان‌هاي اوليه که بين 200 تا 600 هزار سال قبل در آفريقا، اروپا و غرب آسيا مي‌زيسته‌اند، نئاندرتال‌هاي اوليه بوده‌اند.

تيم تحقيقاتي دانشگاه يوتا به سرپرستي پروفسور "آلن راجرز"(Alan Rogers)، يک روش آناليز جديد با استفاده از تاريخچه‌ دي.ان.اي‌هاي انسان‌هاي اوليه طراحي کردند که در آن نمونه‌هاي نئاندرتال‌ها و دنيسوان‌ها نيز ديده مي‌شد.

يافته‌هاي آنها نشان مي‌دهد که جد مشترک اين گونه‌ها پس از پخش شدن انسان‌هاي خردمند امروزي، به تدريج منقرض شده‌اند و سپس پس از گذشت 300 نسل، اين دو رده به طور کامل از هم جدا شده‌اند.

پس از اين جدا شدن، جمعيت نئاندرتال‌ها به بيش از چند 10 هزار تن رسيده که بيشتر در منطقه اوراسيا پراکنده بوده‌اند.

اين تعداد زياد بسياري از ژن‌هاي خود را به انسان امروزي منتقل کرده‌اند و طبق بررسي‌ها در هر منطقه‌اي که تراکم جمعيت نئاندرتال‌ها بيشتر بوده است، تعداد ژن‌هايي که از آنها به ساکنان بومي امروزي آن مناطق رسيده بيشتر از ديگر مناطق بوده است.

در ژنوم انسان 3.5 ميليارد محل نوکلوئوتيد وجود دارد که برخي از ژن‌هاي آنها در طول زمان جهش پيدا کرده‌اند.

اگر والدين جهش را به فرزندان خود منتقل کنند، اين جهش در کل نسل تسري پيدا مي‌کند. دانشمندان از اين جهش‌ها استفاده مي‌کنند تا بتوانند به تاريخچه نژادي افراد دست پيدا کنند و بر اين اساس بفهمند در هر نژاد چه ميزان از ژن‌ها و دي.ان.اي‌هاي انسان‌هاي اوليه وجود دارد.

پروفسور راجرز در اين رابطه افزود: ما به دنبال اثري از انسان‌هاي نخستين در ژن‌هاي انسان امروزي مي‌گرديم که با اينکه ميزان آن کم است اما همچنان وجود دارد.

محققان دو نمونه فسيل به دست آمده از انسان‌هاي نخستين را که در غارهاي سيبري کشف شده بود با يک دسته 100تايي از ژنوم‌هاي انسان‌هاي امروزي مقايسه کردند. اين ژنوم‌ها متعلق به انسان‌هايي از چين، شمال اروپا و آمريکا بوده است.

طي بررسي چندين ميليون نطفه نوکلئوتيدي، محققان به 10 الگوي متفاوت دست يافتند و متوجه شدند که در صورتي که نظريه‌هاي پيشين درست بوده باشند مي‌بايست ميزان شباهت‌ها بيشتر مي‌بود اما اينگونه نيست و گويا بايد تاريخ جديدي براي ژنتيک انساني و ارتباطات آن نوشته شود.

انسان نئاندِرتال (Homo neanderthalensis) گونه‌اي از سرده انسان بود که در اروپا و قسمت‌هايي از غرب آسيا، آسياي مرکزي و شمال چين (آلتاي) سکونت داشتند.

اولين نشانه‌ها از نئاندرتال‌هاي اوليه به حدود 130.000 تا 230.000 سال پيش در اروپا برمي‌گردد. . 130 هزار سال پيش، مشخصه‌هاي کامل نئاندرتال‌ها ظاهر شدند و در 50 هزار سال قبل نئاندرتال‌ها ديگر در آسيا ديده نشدند، با اين وجود نسل آنها در اروپا در حدود چهل هزار سال پيش منقرض شد. با توجه به اينکه انسان امروزي در پنج هزار سال پيش از انقراض آنها وارد اروپا شد، احتمالاً اين دو گروه انساني با هم تماس‌هايي داشته‌اند.

برخي ژن‌ها ميان نئاندرتال‌ها و انسان امروزي مشترک است. اين به آن دليل است که نئاندرتال‌ها و اجداد انسان مدرن زمانيکه تازه از آفريقا بيرون آمده بودند با يکديگر آميزش داشتند.

بدن نئاندرتال‌ها براي زندگي در آب و هواي سرد سازگاري يافته بود، بطور مثال آنها کاسه سر بزرگ داشتند، کوتاه قامت اما بسيار قوي بودند و داراي بيني بزرگي بودند، ويژگي‌هايي که مطلوب آب و هواي سرد است.

طبق تخمين‌ها اندازه کاسه سر آنها و مغزشان بزرگتر از انسان‌هاي مدرن بوده‌ است، با اين وجود در اين بررسي‌ها بدن قوي‌تر آنها در مقايسه با انسان‌هاي امروزي در نظر گرفته نشده‌ است. بطور ميانگين، نئاندرتال‌هاي مذکر داراي قد 165 سانتي‌متر، از نظر وزني سنگين و به دليل فعاليت بدني زياد داراي استخوان‌بندي قوي بوده‌اند. بلندي زن‌هاي نئاندرتال بين 153 تا 157 سانتي‌متر بوده‌ است.

انسان‌تبار دنيسووان نام جمعيتي از انسان‌تباران است که باقي‌مانده دو نفر از ايشان در غار دنيسووا در رشته‌کوه آلتايي سيبري جنوبي کشف شده است. پژوهشگران معتقدند اين نوع از انسان که حدود 30 تا 50 هزار سال پيش زندگي مي‌کرده، با انسان خردمند هم‌زيستي داشته است. شواهد به‌دست‌آمده تنها بخشي از انگشت دست يکي از مادينگان جوان اين گونه است.در دسامبر سال 2010، گروهي از دانشمندان با بررسي ژن‌هاي استخوان انگشت يک انسان‌تبار دنيسووان کشف کردند که اين گروه با نئاندرتالها مربوط بوده و با نياکان انسان‌هاي امروزي منطقه ملانزي وصلت کرده‌ بودند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
دانستني ها
پرشكي
استانها
انرژي
اقتصادي
اجتماعي
هنري
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته