جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1397/03/24 - روزنامه سراسري صبح ايران(پنجشنبه) نسخه شماره 5855

 سرمقاله 

عبرت هاي ديپلماسي پيونگ يانگ

حميدرضا عسگري

همواره در يک مذاکره يا رقابت سياسي، بايد توجه داشت که طرفين چه واکنش هايي در قبل و بعد از رويارويي خواهند داشت. در مورد توافق آمريکا و کره شمالي نيز، اگر اندکي به عقب بازگرديم مي بينيم که طرفين به لحاظ توهين هاي شخصي به يکديگر سنگ تمام گذاشتند و در ميدان عمل نيز تاسرحد توان ديگري را مجبور به عقب نشيني کردند. ترامپ با استفاده از ابزار تحريم هاي سازمان ملل اجازه نداد حتي يک بشکه نفت وارد کره شمالي گردد و مراوده تجاري با اين کشور را به شدت محدود ساخت به گونه اي که حتي چين هم ديگر نمي توانست کمک حال متحد ديرينه خود باشد.

از سوي ديگر کره شمالي نيز بنابر وعده هايي که داده بود، چرخه فعاليت و ساخت سلاح هسته اي خود را تکميل کرد و قابليت برد کلاهک هاي هسته اي خود را تا خاک آمريکا ارتقا بخشيد. اين کنش و واکنش هاي طرفين باعث رسيدن به نقطه جوش هر دو طرف گرديد و زمان مذاکره فرا رسيده بود. چرا که درگيري و رويارويي نظامي براي دو قدرت هسته اي هيچ سودي نخواهد داشت.

لذا ديديدم که هردو کشور براي حل مشکلات اقتصادي و امنيتي خود به سمت همکاري پيش آمدند. نکته قابل توجه اينجاست که برخي تفاهمنامه منعقد شده ميان ترامپ و اون را به منزله شکست کره شمالي و پيروزي مطلق آمريکا تلقي مي کنند. اما در واقع چنين نيست چرا که دستاوردها و داشته هاي نظامي و هسته اي پيونگ يانگ به لحاظ تکنولوژي و فناوري ساخت، چيزي نيست که با يک دکمه يا يک امضا معدوم و تمام شود.

به عبارتي کره شمالي به هيچ وجه اهرم قدرت خود را در مقابل با آمريکا از بين نخواهد برد، چرا که قابل پذيرش و منطقي نيست که در مقابل يک دشمن هسته اي خود را بي سلاح و دسته بسته کند. اين مسئله را نيز ترامپ به خوبي درک کرده است و از اين جهت سعي دارد با بزرگ نمايي نسبت به اين تفاهمنامه، جوي رواني را نزد افکارعمومي ايجاد کند و خود را برنده ميدان نشان دهد. مسلماً مذاکرات و نشست هاي بسياري لازم است تا کره شمالي متقاعد به عقب نشيني از مواضع هسته اي گردد، چرا که اگر اين اهرم قدرت خود را از دست بدهد ديگر چيزي براي چانه زني نخواهد داشت.

درحال حاضر پرونده ايران نيز موازي با پرونده کره شمالي از سوي کاخ سفيد دنبال مي شود و حتي تاثير پذيري اين دو پرونده از يکديگر قابل مشاهده است. لذا بايد از سبک و شيوه ديپلماسي کره شمالي و نحوه مواجهه آن با شخصي همچون ترامپ درس گرفت. درحال حاضرنگرش هاي داخلي به مسئله برجام صفر وصدي است. برخي براي حفظ آن اصرار دارند و برخي پايان آن را مطالبه مي کنند.

اما بايد نگاهي معقولانه به تحولات جهاني داشت و نقطه تعادلي براي سياست هاي خود قرار دهيم. براي چنين موضوعي بايد به داشته ها و اهرم هاي قدرت خود توجه داشته باشيم. اگر ترامپ توانست زيربرجام بزند به اين علت بود که احساس کرد قدرتش در زمين بازي 1+5 بيش از همه است و بايد سهم بيشتري از اين ميدان داشته باشد. از طرفي ديگر به سبب نبود قدرت بازدارنده اي در مقابل آمريکا، مشاهده کرديم که هيچ يک از مذاکره کنندگان برجام نتوانستند برتصميم آن تاثير بگذارند.

اما بايد نسبت به نقاط قوت کشورمان درحوزه هاي مختلف موشکي، منطقه اي ، نفوذ سياسي و حتي دانش هسته اي توجه بيشتري داشته باشيم و احتمالا بي جهت آنها را هدر ندهيم. 

بايد از نوع ديپلماسي کره شمالي عبرت گرفت ، بايد پاي در مذاکرات و چانه زني هاي سياسي و ديپلماتيک بگذاريم و با حفظ مواضع منتظر قدم هاي گام به گام طرف مقابل باشيم. متاسفانه درحال حاضر روند سير تحولات به گونه اي است که ما براي نجات خود، چشم به اروپايي دوخته ايم که خود درجنگ اقتصادي با آمريکا دست و پا مي زند. مسلماً مي توان مسير گفتگو با اروپا را نيز به گونه اي پيش ببريم که جايگاه و وزن مناسبي در مذاکرات داشته باشيم.

مسلماً پذيرش پيش شرط ها براي مذاکرات، ما را درموضع ضعف قرار خواهد داد و درحين مذاکرات نيز چيزي فراتر از پيش شرط ها مطرح خواهد شد و در عوض هيچ امتيازي هم داده نمي شود. با تامل در روش کره شمالي مي توان ديد که تنش ها کاسته شد و منفذي براي تنفس ايجاد گرديد و تغييري هم در اصل توان هسته اي کره ايجاد نشد.

hamidasgari2020@yahoo.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته