جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1398/02/26 - روزنامه سراسري صبح ايران(پنجشنبه) نسخه شماره 6114

 سرمقاله 

افزايش هزينه گزينه هاي تحميلي براي غرب

حميدرضا عسگري

ضرب الاجل 60 روزه ايران به غرب براي تامين منافع برجامي، واکنش هاي مختلفي را درپي داشت. کشورهاي اروپايي آن را نپذيرفتند و از ايران خواستند تا به تعهدات برجامي پايبند باشد. اتحاديه اروپا نگران از بين رفتن اين قرارداد بين المللي است و تنها راه حل اين مشکل را حفظ چارچوب برجام و عدم خروج ايران از آن مي داند.

از سوي ديگر آمريکا نيز انتظار چنين واکنشي را از ايران داشت تا عکس العملي سخت تر از دفعات پيشين داشته باشد. لذا براي تداوم حرکت ايران براين مدار شدت تحريم ها را افزايش داد و تجارت فلزات ايران را نيز در محدوده تحريم ها گنجاند و متقابلا با اعزام ناو جنگي و سيستم هاي پدافند موشکي پاتريوت به خليج فارس، خواستار تماس مقامات ايراني با کاخ سفيد شد.

آنچه از اول ورود ترامپ به مسئله برجام مشخص بود اين است که وي ميخواست در مدلي با شکل و شمايل خاص خود وارد مذاکره اي مستقيم با ايران شود و امضاکننده قراردادي باشد که با نظروي تنظيم شده است. امروز نيز مشاهده مي کنيم که بدون حفظ شأن و شئون ديپلماسي، خواستار تماس گرفتن مقامات ايراني براي مذاکره است.

لذا براي رسيدن به اين هدف، تا جايي که بتواند به ايران فشار خواهد آورد و ابايي از به کارگيري گزينه هاي سخت ندارد. چرا که در اين مسيرهمراهان سرسختي دارد که هدفي جز ضربه زدن به ايران ندارند. حال در اين مسير اگر بيش از حد معقول از مسير نرم ديپلماسي خارج شويم، و بخواهيم برگزينه هاي سختمان مانور دهيم، به نظر منطقي نيست. چرا که رويارويي و درگيري از هر نوعش براي ما آسيب رسان است و به قولي اگر به طرف مقابل ضرر بزنيم، متقابلا خود نيز دچار آسيب خواهيم شد.

اما به نظر مي رسد، با حفظ مواضع فعلي مي توان بر گزينه ديپلماسي تمرکز بيشتري داشت. اين دقيقا کاري است که آمريکا از آن استفاده مي کند، يعني سياست فشار و تحميل مذاکره. شايد قدرت ما در قياس با يک ابرقدرت آنچنان بازدارنده نباشد، اما به هرحال گزينه هاي خاص خود را داريم که آمريکا و اروپا نسبت به آن حساسيت دارند و متوجه آسيب هاي احتمالي هستند.

لذا با فعال کردن گزينه ديپلماسي از جهات مختلف و بهره گيري از توان نهادهاي بين المللي همچون، سازمان ملل، شوراي امنيت، اتحاديه اروپا و سازمان همکاري هاي اسلامي و... مي توان حسن نيت ايران نسبت به تعهدات برجامي را بيش از پيش مورد توجه جهانيان قرار داد . اين مسئله مي تواند از دو حيث براي ما مفيد به فايده باشد. ابتدا اينکه از اين طريق ما مي توانيم علاوه بر تقويت روابط بين المللي خود با کشورهاي مختلف، زمينه همراه سازي افکارعمومي را در اقصي نقاط جهان به خود جلب کنيم.

دوم اينکه با افزايش سطح مراودات و ارتقاي ديپلماسي نرم به جاي تاکيد بر گزينه هاي سخت، مي توانيم ضمن ابرازحسن نيت ايران براي ادامه روند مذاکرات بين المللي، هزينه استفاده از گزينه هاي سخت براي طرف مقابل را افزايش دهيم. بايد بپذيريم که ترامپ از يک درگيري با ايران هراسي ندارد، لذا بايد ضمن افزايش تبعات اين تصميم براي آمريکا،
هزينه هاي جهاني را نيز بر وي تحميل کرد.

hamidasgari2020@yahoo.com


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته