جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1398/07/17 - روزنامه سراسري صبح ايران(چهارشنبه) نسخه شماره 6230

 يك نكته از هزاران 

 هرگز به قاره هفتم سفر نكنيد!

مدت‌هاست بسياري از كشورها ديگر زميني براي دفن زباله ندارند و از زباله اشباع شده‌اند. بيشترين حجم زباله‌هاي توليد شده را مواد پلاستيكي تشكيل مي‌دهند. توليد مواد پلاستيكي كه معمولا هم يك بار مصرف هستند ويا براي بسته‌بندي مورد استفاده قرار مي‌گيرند چيزي در حدود 380 ميليون تن در سال است كه عمدتا تنها 9 درصد آن بازيافت و 12 درصد ديگر سوزانده شده و باقي مانده در محل‌هاي دفن زباله يا طبيعت رها مي‌شوند. اما البته نكته تأثر برانگيز است است كه اين طبيعت بيشتر شامل اقيانوس‌ها مي‌شود كه 70 درصد وسعت زمين را در بر گرفته‌اند. ميزان انباشت زباله‌هاي پلاستيكي در اقيانوس‌ها به حدي زياد است كه اكنون كارشناسان محيط زيست از اين وضعيت به‌عنوان «قاره هفتم» نام مي‌برند؛ قاره‌اي كه اغلب جاندران آن در معرض خطر انقراض و نابودي هستند و چهره زيبا و دلپذير اقيانوس‌ها را به‌شدت زشت كرده‌اند.

دوكشور چين و اندونزي در اين ميان بيشترين نقش را در توليد مواد پلاستيكي و طبعا زباله‌هاي پلاستيكي دارند، ضمن اين‌كه در امحاء زباله‌هاي پلاستيكي نيز دچار بيشترين سوء مديريت هستند. در حال حاضر پلاستيک‌هاي رها شده در شمال شرق اقيانوس آرام يک مخلوط سوپ مانند (سوسپانسيون) از کيسه‌ها و بطري‌هاي ايجاد کرده‌ که مساحت آن بزرگتر از فرانسه، آلمان و اسپانيا است. اين زباله‌ها روي سطح شناور هستند و علاوه بر اين‌كه حرکت کشتي‌ها را با مشکل روبه‌رو مي‌کنند، در برخي نقاط نيز وارد اعماق آب‌ها شده و بر روي محيط زيست اثر مي‌گذارند؛ چنان‌كه براي مثال از رسيدن نور خورشيد به جانداران و گياهان دريايي جلوگيري مي‌كنند و گاهي نيز برخي جانداران اين مواد را به جاي غذا گرفته و با خوردن آن‌ها از بين مي‌روند.

مشكل ديگر وجود ميكروپلاستيك‌ها همان ريز ذرات پلاستيك است كه حتي در برف‌هاي باريده شده در قطب شمال هم ديده شده و در خون انسان نيز يافت شده است.

درواقع پلاستيك يك خطر بين‌المللي است كه براي مقابله با مصرف آن همه كشورها همراه و متعهد شوند. كشوركنيا در اين ميان سخت‌گيرانه‌ترين قانون را در مورد مصرف پلاستيك وضع كرده است در حالي‌كه اين كشور جزو فقيرترين كشورهاي جهان است و با معضلات اقتصادي فراوان روبه‌روست به 40 کشور ديگر از جمله چين، فرانسه، رواندا و ايتاليا پيوسته است، کشورهايي که استفاده از کيسه‌هاي پلاستيکي را منع کرده‌ يا بر آن ماليات سنگين وضع کرده‌اند.

بر اساس قانوني كه در كنيا وضع شده پليس کنيا اجازه دستگيري هر فردي را که حامل کيسه پلاستيکي است، دارد اما «جودي ويکانگو»، وزير محيط زيست کنيا مي‌گويد که «اين قانون ابتدا درباره توليد کنندگان و عرضه‌کنندگان کيسه‌هاي پلاستيکي اعمال خواهد شد.و البته جلوگيري از توليد پلاستيك نخستين گام در اين چالش جهاني است؛ موردي كه در اغلب كشورها از جمله كشور خودمان ديده نمي‌شود و صرفا اين مردم هستند كه مدام در مورد عدم استفاده از پلاستيك تشويق مي‌شوند و هيج اراده‌اي براي توليد نكردن كيسه‌ها و لوازم پلاستيكي وجود ندارد. به‌خصوص كه بيشترين مصرف كيسه‌ها و لوازم يك‌بار مصرف و بسته‌بندي‌هاي پلاستيكي در فروشگاه‌هاي زنجيره‌اي و نيز در مراسم عمومي ديده مي‌شود. كه بايد تدابيري در اين گونه موارد انديشيده شود.

حدود 500 تا 1000 سال زمان لازم است تا کيسه‌هاي پلاستيکي تجزيه شوند. پلاستيک‌هاي بازمانده در طبيعت از طريق ماهي‌ها، دام و طيور مي‌توانند وارد چرخه غذايي انسان شده و مشکل ساز شوند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته