جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1398/10/24 - روزنامه سراسري صبح ايران(سه شنبه) نسخه شماره 6306

 يادداشت 

 
سوگواري با ما و عزيزان‌مان چه مي‌کند؟!

ابراهيم علي آبادي

از دست دادن و فقدان عزيزان بسيار سخت است؛ هرکس هم که بگويد درک مي‌کند، حتي آن کس که خود عزيزي را از دست داده است، اما جنس سوگواري هر شخصي مانند اثر انگشت او يگانه و بي‌مانند است. اگرچه نمي‌توان درک درستي از احساسات فرد سوگوار داشت، مي‌توان با او همدلي کرد، با او سخن گفت. بايد فرد سوگوار بتواند بگريد، فرياد خشم خود را بيرون بريزد، تا از حجم شديد اندوهي که بر او وارد شده کمي سبک شود. اگر فرد سوگوار گريه نکند، خشم خود را از اين فقدان بروز ندهد، بي‌شک رفته رفته دچار آسيب‌هاي رواني شديدي خواهد شد.

پس خوب است مروري داشته باشيم بر بهداشت سوگواري و چگونگي برخورد با آن.

فرد سوگوار، در اولين مواجهه با خبر فقدان عزيز خود، ابتدا دچار انکار مي‌شود؛ به‌طور بسيار طبيعي او نمي‌خواهد اين مرگ و از دست دادن را باور کند. او هر کاري مي‌کند تا نپذيرد. و به همين دليل او در ابتدا شوک بزرگي را متحمل مي‌شود؛ شوکي که تحملش گاهي خارج از توان اوست و بايد کساني از خويشاوندان در کنارش باشند تا به او در پذيرش اين درد کمک کنند. اين که فرد فرصت داشته باشد و افرادي در کنارش باشند؛ به او کمک مي‌کند که رفته رفته اين واقعيت را بپذيرد. اما داستان دردناک سوگواري در اين‌جا تمام نمي‌شود.

وقتي فرد سوگوار، فقدان عزيز خود را مي‌پذيرد، از دست عالم و آدم خشمگين مي‌شود؛ مدام فرياد مي‌زند چرا او؟ چرا من؟ و چون احساس بي‌عدالتي مي‌کند و از اين تقدير که بر او رفته عصباني است ممکن است رفتار تند و خشني نسبت به اطرافيانش داشته باشد. در اين‌جاست که نزديکان با همدلي بايد بگذارند او اين مرحله خشم را نيز از سر بگذراند. حمايت اجتماعي، عاطفي، احترام و توجه ديگران باعث مي شود فرد راحت‎تر اين مرحله را پشت سر گذارد

گاهي فرد سوگوار حاضر است هرچيزي بدهد، هرکاري بکند تا عزير از دست رفته را بازگرداند. او احساس مي‌کند پاياني براي اين اندوه وجود ندارد. معمولاً اين مرحله يک سال به طول مي‌انجامد. البته اين امر به رابطه فرد با عزيزان از دست رفته، حمايت اطرافيان و عوامل فردي بستگي دارد. هرچه رابطه فرد با متوفي صميمي‌تر باشد، مرحله بهبود طولاني‎تر است.

ما براي فرد داغدار چه کار مي‌توانيم بکنيم؟

از فرد داغدار حمايت کنيد. اگر افسرده است. او را به شاد بودن تشويق نکنيد، زيرا آمادگي ندارد. تا زماني که فرد تمايل دارد، در مورد موقعيت موجود و مرگ عزيز با او صحبت کنيد. تـُن صداي‎تان آرام و با محبت باشد. به فرد نشان دهيد که براي‎تان مهم است و به او توجه مي‎کنيد. با توجه و علاقه، به صحبت‎هاي او گوش کنيد. از احساسات غم و اندوه خود برايش تعريف کنيد. اما هرگز نگوييد احساساتت را درک مي کنم.اگر نشانه‎هاي افسردگي شديد در فرد مشاهده مي‎شود و وضعيت‎اش هر روز از روز قبل بدتر مي‎شود، او را تشويق کنيد به روان‎شناس مراجعه کند.


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
انرژي
پزشكي
اقتصادي
استانها
ورزشي
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته