جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1387/02/22 - روزنامه مستقل سراسري صبح ايران(يكشنبه)(ولادت حضرت زينب(س)روز پرستار و بهورز مبارك باد) نسخه شماره 3038

  درمان هاي جديد، انقلابي در پيوند اعضا» 

 درمان هاي جديدي در راه هستند که در بيماران پيوندي موجب توقف مصرف داروهاي قدرت مند سرکوب کننده سيستم ايمني مي شوند. دکتر ساموئل استروبردر اين زمينه اعلام کرد: «قدم بعدي در توسعه رشته پيوند اعضا»، حذف کامل اين داروها و قابليت دستيابي به فوايد نجات بخش پيوند عضو بدون تحمل هزينه هاي مادام العمر داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني است.»
دکتر توماس استارزل نيز در اين زمينه بيان کرد: «اين هدف، فاز جديدي در رشته پيوند اعضا» است. بيماران قادر خواهند بود درمان هاي سرکوب گر ايمني کمتري دريافت کنند يا در برخي موارد، آن طور که به وسيله اين سه گزارش نشان داده شده است، به هيچ وجه از درمان هاي طولاني مدت سرکوب گر ايمني استفاده نکنند.»
اين روش ها که در سه گزارش منتشر شده در شماره 24 ژانويه مجله پزشکي نيوانگلند توضيح داده شد، بانک پيوند اعضا» را گسترش نمي دهد بلکه مي تواند چشم انداز موجود براي دريافت کنندگان اعضا» را به ميزان زيادي بهبود بخشد.
دکتر ديويد ساش نويسنده ارشد يکي از اين پژوهش ها و مدير مرکز تحقيقات بيولوژي پيوند اعضا» در بيمارستان عمومي ماساچوست در بوستون گفت: «ما اميدوار هستيم که اين کار بتواند تفاوت عمده اي در چگونگي انجام پيوندها ايجاد کند. با اين روش ها بيماران ديگر مجبور نيستند داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني را که يکي از مشکلات پيوند عضو هستند، مادام العمر مصرف کنند. اين داروها معرکه هستند اما عوارضي نيز دارند.»از جمله اين عوارض مي توان به بروز سرطان و آسيب کليوي اشاره کرد.
استروبر گفت: «پزشکان در زمينه توسعه کاربرد اعضا» پيوندي براي بيماراني که نارسايي عضوي دارند کار بزرگي انجام دادند. مشکل اين است که تمام افرادي که پيوند عضو مي شوند مجبورند که براي تمام عمر داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني مصرف کنند. مشکل اين جاست که اين داروها به خصوص زماني که براي يک دوره طولاني مدت مصرف مي شوند، عوارض جانبي فراواني دارند. آنان هم چنين هزينه هاي مالي سنگيني را بر دوش بيماران مي گذارند. اگر اين بيماران بتوانند از مصرف اين داروها دست بکشند، خيلي بهتر است.»
حتي با وجود مصرف منظم و دقيق داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني به وسيله بيماران، سالانه حدود 5 تا 7 درصد از اعمال جراحي پيوند اعضا» با شکست مواجه مي شوند.
هم تحقيق ساش و هم پژوهش استروبر بر «فريب دادن» سيستم ايمني به نحوي که تصور کند عضو پيوند شده به فرد دريافت کننده تعلق دارد مبتني است. هر دو روش از پيوند سلول هاي بنيادي دهنده به گيرنده بهره گرفته بودند.
دکتر روي اسميت رئيس بخش جراحي دانشکده پزشکي مرکز علوم سلامت AM تگزاس گفت: «توانايي دستيابي به تحمل در بيماران نسبت به آن چه chimerism پايدار گفته مي شود [وجود سلول هاي دهنده در بدن فرد گيرنده] از دهه 1960 مبنا قرار داده شده است. اين فرضيه در 30 سال گذشته امري غيرممکن و تعجب آور بود. اين پژوهش اثبات اين اصل در انسان ها است و پيشرفت بزرگي به شمار مي آيد.»
اما اسميت متذکر شد: «ايجاد تحمل اجباري در بيماران پيوند شده خطرناک است. اين کار در وهله اول دشوار به نظر مي رسد اما احتمالا در 10 سال آينده ما روش هايي کم خطرتر و کم ضررتر پيدا خواهيم کرد تا بيماران را براي تحمل آماده کنيم، بنابراين ,اين کار در نهايت امري بي خطر خواهد بود. ما راه درازي در پيش داريم که بايد هموار شود اما اين اتفاق رخ مي دهد. اين کار بسيار هيجان انگيز است.»
در پژوهش ساش ، 4 نفر از بيماراني که پيوند کليه ناهمگون HLA داشتند توانستند 9 تا 14 ماه پس از پيوند مصرف داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني را متوقف کنند. عملکرد کليه تا 3.5 سال از زمان پيوند ثابت باقي ماند.
HLA به معناي آنتي ژن لوکوسيت انساني است که يکي از روش هاي ابتدايي براي تعيين همسان بودن دهنده و گيرنده است. HLAs کمابيش روي سطح تمام سلول ها يافت مي شوند و به تعيين تفاوت ميان بافت طبيعي بدن و مواد خارجي کمک مي کنند. در ابتدا تمام بيماران متحمل جراحي مي شوند که مغز استخوان آن ها را نسبتا تخريب کرده و سطح سلول هاي T را کاهش مي دهد. سلول هاي T بخشي از سيستم ايمني هستند که بيش از همه مسوول پس زدن عضواند. مغز استخوان در نهايت بازسازي مي شود و سلول هاي ايمني جديدي مي سازد که عضو جديد را مي پذيرند.اين روش قبلا با موفقيت در پيوندهاي همسان انجام شده بود.
استروبر و همکارانش سيستم ايمني مردي را که يک کليه دقيقا همسان از برادرش دريافت کرده بود، تغيير دادند. اين مرد بدون مصرف داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني 2 سال زندگي کرده است.
متاسفانه شش بيمار ديگر که همان درمان را دريافت کردند نتوانستند از شر داروهاي سرکوب گر ايمني رهايي يابند. البته کليه آن ها کاملا همسان نبود.بررسي سوم به وسيله محققان استراليايي و بر روي دختري 9 ساله که يک کبد غيرهمگون از لحاظ HLA را از يک مرد مرده دريافت کرده بود انجام شد. اين دختر نيز توانست از شر داروهاي سرکوب گر سيستم ايمني خلاص شود.
اسميت گفت: «اساسا بدن او آن چه را دو بررسي ديگر مجبور به القا» آن بودند، به طور طبيعي انجام داد. او به يک عفونت ويروسي مبتلا شد که تعداد گلوبول هاي سفيد خوني خود او را کاهش داد و به گلوبول هاي سفيد خوني دهنده که در بدن او بودند اجازه داد که وظيفه دفاع از بدن را انجام دهند. کودک بودن او نيز کمک کننده بود. حدس من اين است که اين پيوند، يک پيوند بزرگ در يک فرد کوچک بود.»
اين پيشرفت ها ممکن است روزي به طور مستقيم بزرگ ترين مشکلي که رشته پيوند اعضا» با آن رو به رو است يعني کمبود دهنده ها را کاهش دهد.
ساش گفت: «اين روش ها زماني که بافت پيوندي بيگانه بافت پيوندي از گونه اي مانند خوک به گونه اي ديگر مانند انسان به کار مي رود مهم تر نيز خواهد شد، چرا که اين کار تعداد دهنده ها را افزايش مي دهد. ما تصور مي کنيم که خوک پاسخي براي مشکلات ما خواهد بود. ما در حال پرورش خوک هاي خاصي براي اين هدف هستيم.»
منبع:com.mahyanews,www  


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
ورزشي و قلمرو ورزش
سياسي و سياسي خارجي
دريچه هنر
دانش و پژوهش
مرز پرگهر
اقتصاد و بازار
آزمون و سنجش
خبر دانشگاه
آگهي هاي روزنامه آفرينش
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته