جستجوي پيشرفتهبرو جستجو
پیوندها ÏÑÎæÇÓÊ ÇÔÊÑǘارتباط با ماآرشيوشناسنامهصفحه اصلي
تاریخ 1390/04/23 - روزنامه سراسري صبح ايران(پنجشنبه) نسخه شماره 3922

 پيشينه علوم 

علم کيميا

قسمت سوم

سير تاريخي کيمياگري در اسلام

منشاء کيمياگري در جولانگاه ماقبل تاريخ پنهان است، ولي کيميا به صورت علمي منظم و داراي متون نوشته و استادان معتبر تقريبا در يک زمان يعني در آغاز مسيحيت در اسکندريه و چين قدم به عرصه وجود نهاد.اسلام وارث تمام ميراث کيميايي اسکندريه بود و نيز بدون شک با کيميايي چيني تماس هايي داشت که از آن عناصر چندي را پذيرفت و اين عناصر نه تنها منحصر به عدد شناسي بود، بلکه به معني خود لفظ کيميا مربوط مي شد که هم نماينده صناعت تبديل فلزات بود و هم ماده اي را که اين عمل تبدل را امکان پذير مي ساخت، شامل مي شد.

در منابع اسلامي تقريبا نام هاي همه کيمياگران شناخته شده اسکندريه و نيز چهره هاي اساطيري وابسته به هرمسيگري آمده است.تقريبا همه فيلسوفان نامدار يوناني از فيثاغورث به بعد به عنوان دانشمندان حجت در علم کيميا مورد اشاره قرار گرفته اند.مهمترين منبع براي کيمياي اسلامي، و در واقع منبع الهام بزرگ و اساسي براي بعضي از علوم و مکاتب اسلامي ديگر، عده اي از رسائل منسوب به هرمس است که در باختر به عنوان مجموعه هرمسي شناخته شده است.آنچه مغرب زمين قرون وسطايي و حتي بعد از قرون وسطايي از هرمس مي دانسته، بيش از آنکه مستقيما از منابع اسکندراني گرفته شده باشد، از منابع اسلامي اخذ شده است .کيمياي اسلامي در قرن دوم در محفل امام جعفر صادق(ع) استاد جابربن حيان به اوج خود رسيد.با جابر بن حيان کيمياي اسلامي به نقطه اي رسيد که هرگز در قرن هاي بعد از آن بالاتر نرفت. مجموعه جابري که در ميان آثار علمي اسلامي مجموعه مهمي را تشکيل مي دهد در آن رساله هايي مربوط به همه شاخه هاي دانش و بالخاصه کيميا وجود دارد و دو کتاب از اين جمله يعني کتاب السبعين و کتاب الميزان در واقع شالوده کيمياي اسلامي
به شمار مي رود.

ادامه دارد...

تهيه وتنظيم:فهيمه سادات موسي کاظمي


نسخه چاپي ارسال به دوستان
 
سياسي
خبر دانشگاه
آزمون و سنجش
اقتصاد و بازار
اجتماعي
مرز پر گهر
دريچه هنر
دانش و پژوهش
در قلمرو ورزش
آگهي
صفحه اصلی - شناسنامه آفرینش - آرشیو آفرینش - ارتباط با ما - درخواست اشتراک - پیوندها - جستجوی پیشرفته