فقط مردم را از یاد نبریم...

شاید بتوان راهپیمایی روز قدس ۱۴۰۴ را متفاوت ترین راهپیمایی مردمی در این روز دانست. چرا که تبلور مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم و استکبارستیزی بود و همه ایران از آحاد و اقشار مختلف برای نشان دادن به میدان آمدند.

فقط مردم را از یاد نبریم...

شاید بتوان راهپیمایی روز قدس 1404 را متفاوت ترین راهپیمایی مردمی در این روز دانست. چرا که تبلور مقاومت و ایستادگی در برابر ظلم و استکبارستیزی بود و همه ایران از آحاد و اقشار مختلف برای نشان دادن به میدان آمدند.
این حضور هرچند که با غم از دست دادن رهبرشهیدمان همراه بود، اما از دل خود ققنوس وحدت و همدلی را به پرواز درآورد به گونه ای که حتی حمل پهبادها و جنگنده های دشمن و حمله به مسیر راهپیمایی مردم هم نتوانست آن بنشاند و ساکت
کند.
وقتی می گوییم همه آمدند یعنی به دور از دسته بندی ها و بدور از سلایق فرهنگی،سیاسی واجتماعی اقشار مختلف در راهپیمایی حضور یافتند تا یک نکته بسیار مهم را برای جهانیان و مسئولان داخلی عیان سازند که «مردم ایران برای وطن خود متحند» و برای حفظ اقتدار و کیان آن هیچ ترس و واهمه ای به دل راه نمی دهند.
قدم زدن درمیان مردم و زیر باران پایتخت بغضی را درگلو فرومی برد و شاید در دل بسیاری از این مردم و در پشت فریادهای «مرگ بر آمریکا و مرگ براسرائیل» شان، این را با خود زمزمه می کردند که این مردم سزاوار قدردانی هستند.
مردمی که در زیر بار سخت ترین فشارها و تنگناهای معیشتی و در اوج اعتراض به وضعیت مدیریت اقتصادی کشور به یکباره خواست خود را کنار می گذارد و برای حفظ امنیت کشورش هرشب در کف خیابان و درسرما و زیر باران می ماند تا سهم خود را به مام وطن ادا کرده باشند.
اگر دیدیم که امروز همه برای ایران آمدند، باید در ذهن خود داشته باشیم که ایران هم برای همه است. برای تمام مردمی که این روزها بدون توجه به سلایق و علایق سیاسی و بدون قطب بندی های رایج در شرایط عادی دوشادوش هم قرار می گیرند و باهم قدم می زنند و بدون من و ما کردن فقط ایران را صدا می زنند.
دیر یا زود این جنگ تمام خواهد شد و مجدد به زمانی خواهیم رسید که باید مسیر ساخت و ساز آسیب ها را آغاز کنیم و شرایط کشور در مسیر اجرایی قرار خواهد گرفت؛ باید حواسمان باشد در آن زمان به یاد بیاوریم که چه کسانی پشت نظام و کشور ایستادند و با انفجار بمب در کنار دستشان فریاد اقتدار سردادند.
یادمان نرود مردم شانه به شانه هم با سبک و سیاق فرهنگی و اجتماعی مختلف در یک مسیر قرار داشتند و یک فریاد را سر می دادند تا به پشتوانه آنها قدرت نظامی خود را بازیابی کند، به پشتوانه آنها قدرت دیپلماسی حرف برای زدن در مجامع
بین المللی داشته باشد و پشتوانه آنها گام های بعدی کشور در مواجهه با منطقه و جهان مستحکم برداشته شود.فقط مردم را از یاد نبریم...