اینترنت؛ برای توسعه و پیشرفت جامعه

در دنیای امروز، اینترنت به یکی از ضروریات زندگی روزمره تبدیل شده است. این ابزار ارتباطی نه تنها به عنوان یک وسیله برای دسترسی به اطلاعات و اخبار عمل می‌کند، بلکه نقش اساسی در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع ایفامی‌کند.
 با این حال، در کشور ما هنوز هم اینترنت به عنوان یک خدمت اختیاری و حتی گاهی به عنوان خدمات غیرضروری تلقی می‌شود!. این نگرش نه تنها نادرست است، بلکه می‌تواند عواقب جدی برای توسعه و پیشرفت جامعه به همراه داشته باشد.
اینترنت دیگر تنها یک ابزار سرگرمی نیست؛ بلکه به یک نیاز اساسی تبدیل شده است. در عصر دیجیتال، دسترسی به اینترنت به ویژه برای آموزش، کسب و کار، ارتباطات و خدمات عمومی ضروری است. در حقیقت، عدم دسترسی به اینترنت می‌تواند منجر به انزوای اجتماعی و اقتصادی افراد و گروه‌های مختلف شود. بنابراین، وظیفه دولت‌ است که زیرساخت‌های لازم برای دسترسی همگانی به اینترنت را فراهم کند.
دولت‌ باید به این نکته توجه کند که اینترنت یک حق شهروندی است و بر اساس اصول حقوق بشر، دسترسی به اطلاعات و آزادی بیان از حقوق بنیادین هر فرد محسوب می‌شود. اگر دولتی در فراهم کردن این حق کوتاهی کند، در واقع حقوق شهروندان خود را نقض کرده است.  عدم دسترسی به اینترنت می‌تواند بر روند توسعه اقتصادی و اجتماعی تأثیر منفی بگذارد و فاصله دیجیتالی را بیشتر کند.
علاوه بر این، اینترنت ابزاری برای تقویت دموکراسی و شفافیت در کشور‌داری است. دسترسی آزاد به اطلاعات باعث می‌شود که شهروندان بتوانند در فرآیندهای سیاسی و اجتماعی مشارکت فعال‌تری داشته باشند. اگر مردم نتوانند به اطلاعات لازم دسترسی پیدا کنند، نمی‌توانند تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرند و این امر به تضعیف دموکراسی منجر می‌شود.
دولت‌ باید با ایجاد زیرساخت‌های مناسب، تسهیل‌گری و سرمایه‌گذاری در فناوری اطلاعات، زمینه را برای دسترسی همگانی به اینترنت فراهم کنند.
 این اقدام نه تنها به نفع مردم خواهد بود، بلکه باعث رشد اقتصادی و افزایش بهره‌وری نیز خواهد شد. همچنین، باید توجه داشت که دسترسی به اینترنت باید با کیفیت مناسب و قیمت‌های معقول ارائه شود تا همه اقشار جامعه بتوانند از آن بهره‌مند
 شوند.
در نهایت، اینترنت باید به عنوان یک خدمت عمومی مورد توجه قرار گیرد. مسئولیت کشور‌ در این زمینه نه تنها اخلاقی بلکه قانونی نیز هست. برای ساختن جامعه‌ای پیشرفته و دموکراتیک، تأمین دسترسی برابر به اینترنت باید در اولویت قرار گیرد. این یک حق استو زمان آن رسیده است که مسئولان حکومت این واقعیت را بپذیرند و اقدام کنند.