کشف بلندترین درخت شرق آسیا در جنگل‌های تایوان

در اعماق جنگل‌های کوهستانی تایوان، گروهی از پژوهشگران پس از سال‌ها جست‌وجو، پیمایش سخت و استفاده از فناوری‌های نوین، توانستند یکی از شگفت‌انگیزترین غول‌های طبیعی منطقه را شناسایی و اندازه‌گیری کنند؛ درختی که در دل طبیعتی بسیار دشوار پنهان مانده بود.
به گزارش ایسنا، تایوان با وجود مساحت نه‌چندان بزرگ خود، یکی از نقاط کم‌نظیر جهان برای رشد درختان بسیار بلند به شمار می‌آید. این جزیره با رشته‌کوه‌های مرتفع، دره‌های عمیق و تنوع گسترده زیست‌بوم‌ها، از جنگل‌های بارانی گرمسیری تا نواحی سرد کوهستانی، شرایطی فراهم کرده که بعضی درختان بتوانند به ارتفاعی بیش از ۸۰ متر برسند. گفته می‌شود حدود ۶۰ درصد از مساحت این جزیره جنگلی است و صدها میلیون درخت در آن رشد می‌کنند. همین ویژگی‌ها باعث شده تایوان به مکانی مهم برای شناخت جنگل‌های کهنسال و درختان عظیم تبدیل شود.
اهمیت این موضوع فقط به ثبت یک رکورد طبیعی محدود نمی‌شود.درختان غول‌پیکر بخشی از جنگل‌های قدیمی و دست‌نخورده‌اند؛ جنگل‌هایی که برای تنوع زیستی، پایداری محیط طبیعی و ذخیره کربن اهمیت زیادی دارند. ذخیره کربن یعنی جذب دی‌اکسید کربن از هوا و نگهداری آن در چوب و بخش‌های دیگر گیاه، فرایندی که می‌تواند به کاهش اثرات تغییرات اقلیمی کمک کند. از سوی دیگر، بسیاری از این درختان در مناطق صعب‌العبور باقی مانده‌اند، زیرا شیب تند و دشواری مسیرها مانع بهره‌برداری گسترده از آن‌ها شده است. بنابراین شناسایی این درختان، هم ارزش علمی دارد و هم می‌تواند به حفاظت بهتر از آن‌ها کمک کند.
ربکا چیا-چون هسو، پژوهشگر مؤسسه پژوهش جنگلداری تایوان، به همراه پروفسور چی-کویی وانگ و دکتر چونگ-چنگ لی از گروه ژئوماتیک دانشگاه ملی چنگ کونگ، پژوهشی را درباره تلاش برای یافتن، بالا رفتن از درختان بسیار بلند و اندازه‌گیری دقیق آن‌ها انجام داده‌اند. این پژوهش شرح می‌دهد که این گروه چندرشته‌ای چگونه با ترکیب تجربه میدانی، دانش بوم‌شناسی، اندازه‌گیری جنگل و فناوری سنجش از دور، توانست به شناسایی بلندترین نمونه در شرق آسیا برسد.
جست‌وجوی فوق به طور رسمی از سال ۲۰۱۴ آغاز شد، زمانی که پژوهشگران برای بررسی گروهی از درختان بزرگ شناخته‌شده محلی راهی منطقه حفاظت‌شده سیلان شدند. آن‌ها در ادامه متوجه شدند که تشخیص بلندترین درخت از سطح زمین، در جنگل‌های انبوه و چندلایه، بسیار دشوار و گاه گمراه‌کننده است. به همین دلیل با متخصصان سنجش از دور همکاری کردند و از «فناوری لیدار» استفاده کردند. لیدار، که مخفف «آشکارسازی و فاصله‌سنجی با نور» است، با فرستادن پالس‌های لیزری از هواپیما به سطح زمین و اندازه‌گیری زمان بازگشت آن‌ها، نقشه‌ای سه‌بعدی و دقیق از چشم‌انداز و ارتفاع درختان تولید می‌کند. با این حال، ناهمواری زمین گاهی باعث خطا می‌شد، برای نمونه درختی کنار پرتگاه ممکن بود بلندتر از اندازه واقعی دیده شود. به همین علت، از سال ۲۰۲۰ صدها شهروند تایوانی نیز به بررسی تصویرهای لیدار کمک کردند تا موارد اشتباه حذف شود.