اژه‌ای: اگر دشمن عهدشکنی کند، مقابله‌به‌مثل خواهیم کرد

رئیس قوه قضاییه گفت: اگر دشمن در مذاکرات بدعهدی کند، جمهوری اسلامی ایران متناسب با آن مقابله‌به‌مثل خواهد کرد و از حقوق ملت کوتاه نخواهد آمد.
به گزارش خبرگزاری مهر، حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی‌اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه در نشست هیات عمومی دیوان عالی کشور حضور یافت و از نزدیک در جریان روند صدور رأی وحدت رویه درباره یکی از موضوعات مهم قضایی قرار گرفت.
رئیس قوه قضاییه به تبیین و تشریح شرایط فعلی و پیش‌روی کشور و نظام پرداخت و اظهار کرد: ما می‌دانیم که دشمن، بدعهد است؛ فلذا مسئولین با چشمان باز و هوشیاری تمام و کمال، مذاکره خواهند کرد؛ دیپلماسی ما در امتداد جهادِ «خیابان» و «میدان» است. به طورقطع، مذاکره‌کنندگان ما ذره‌ای از حقوق حقه ملت ایران و حقوق محور مقاومت در لبنان، فلسطین، یمن و سایر ساحات و ایضاً خونخواهی شهدا و در رأس آنان، امام شهیدمان، کوتاه نخواهند آمد.
رئیس دستگاه قضا با تاکید بر اینکه «میدان» و «دیپلماسی» همراستا حرکت می‌کنند، تصریح کرد: دشمن چنانچه در روند مذاکرات، بدعهدی پیشه کند، ما به مقابله و جهاد خود در «میدان» ادامه خواهیم داد. به این دشمنِ بدعهد، نابکار و جنایتکار به هیچ وجه نمی‌توان اعتماد کرد؛ باید حواسمان باشد و حواسمان هست. دشمن می‌داند با چه کسانی طرف است.
رئیس عدلیه ضمن تبیین و تشریح اهداف مذاکراتی جمهوری اسلامی ایران، عنوان کرد: مسئولین مربوطه مطلقاً نمی‌خواهند مذاکره کنند و در خلال مذاکرات از حقوق ملت ایران کوتاه بیایند؛ بلکه می‌خواهند مذاکره کنند تا استیفا و استنقاذ حق کنند. این بدان معناست که اگر چیزی نیز امضا شد و دشمن عهد شکست، ما مقابله‌به‌مثل خواهیم کرد و در برابر عهدشکنی طرف مقابل، کاری که باید انجام دهیم را انجام می‌دهیم.
قاضی‌القضات وحدت ملی را یک اصل اساسی دانست و خاطرنشان کرد: امروز وحدت و انسجام ملی، از گذشته مهم‌تر است. امروز تبیین‌گری و تنویر افکار، از قبل بااهمیت‌تر است؛ دشمن می‌خواهد به طرق مختلف وحدت ملی ما را مخدوش کند و به قلب واقعیت مبادرت ورزد؛ باید زمین دشمن را بشناسیم و از بازی کردن در آن پرهیز کنیم.
حجت‌الاسلام والمسلمین محسنی‌اژه‌ای در ادامه به نقدهایی نیز که در برخی محافل نسبت به پیشبرد امور وجود دارد، گریزی زد و اظهار کرد: نقد کردن و اظهارنظر کردن، قطعاً امری بلامانع و بدون ایراد است؛ لکن نقدی که ما می‌کنیم و حرفی که ما می‌زنیم باید متکی بر منطق عقلانی باشد و مهم‌تر از آن، خداپسند باشد؛ اگر حرف خلافی زدیم و اگر با ادبیات بد، حرفی را منتقل کردیم، بدانیم که چه بخواهیم و چه نخواهیم در حال بازی در زمین دشمن هستیم. اکنون بیش از گذشته نیاز است که در قبال حرفی که می‌شنویم، بیشتر تأمل و توجه کنیم و بدون بررسی و تأمل، آن حرف را بازگو نکنیم.