تیم ملی والیبال در اندیشه تداوم رنسانس تاکتیکی

تیم ملی والیبال ایران پس از گذراندن یک هفته پرفرازونشیب اما امیدوارکننده در فرانسه، حالا خود را برای نبردهای سرنوشت‌ساز هفته سوم لیگ ملت‌های ۲۰۲۶ آماده می‌کند.

تیم ملی والیبال در اندیشه تداوم  رنسانس تاکتیکی

تیم ملی والیبال ایران پس از گذراندن یک هفته پرفرازونشیب اما امیدوارکننده در فرانسه، حالا خود را برای نبردهای سرنوشت‌ساز هفته سوم لیگ ملت‌های 2026 آماده می‌کند. شاگردان روبرتو پیاتزا که در هفته دوم نشانه‌های آشکاری از بلوغ تاکتیکی و بازگشت ذهنی را به نمایش گذاشتند، در ایستگاه سوم باید به مصاف اوکراین، آلمان، اسلوونی و ترکیه بروند؛ مسابقاتی که عیار واقعی پیشرفت والیبال ایران را نشان خواهد داد.
مرور عملکرد ایران در هفته دوم به میزبانی شهر اورلئان، یک کلمه را تداعی می‌کند: «رشد». بلندقامتان ایران ابتدا در یک ماراتن فرسایشی و سنگین، مغلوب فرانسه شدند. در آن بازی با وجود درخشش پوریا حسین‌خانزاده (20 امتیاز) و علی حق‌پرست
(17 امتیاز)، ضعف در دفاع روی تور کار دست تیم داد. این خستگی در بازی با آمریکا به یک باخت 3 بر صفر انجامید، اما نقطه عطف پیاتزا از دربی آسیا با ژاپن کلید خورد. جایی که ایران بعد از باخت در دو ست اول، با تعویض‌های طلایی، بازی را به ست پنجم (اما شکست ایران) کشاند. این پختگی در بازی آخر به بار نشست و ایران موفق شد تیم فیزیکی کوبا را با حساب 3 بر یک شکست دهد.
بزرگ‌ترین دستاورد ایران در بازی‌های اخیر، ظهور یک مهره قابل اتکا به نام علی حق‌پرست بوده است. ثبات خیره‌کننده او (17 امتیاز به فرانسه، 16 به آمریکا، 15 به ژاپن و 15 به کوبا) بار بزرگی از دوش خط حمله برداشت.
تیم ملی در هفته سوم،‌ بازی‌های متوازنی پیش رو دارد. اوکراین و ترکیه، دو تیمی هستند که سبک بازی فیزیکی دارند اما پیاتزا و شاگردانش می‌توانند با تاکتیک‌های سرعتی و سرویس‌های هدفمند آن‌ها را کلافه کنند. آلمان، تیمی منسجم و با برنامه است که شکست دادن آن‌ها نیازمند همان تمرکز ذهنی بالایی است که ایران در ست‌های پایانی بازی با ژاپن و کوبا داشت و اسلوونی، بدون شک سخت‌ترین حریف این هفته ایران خواهد بود؛ تیمی با والیبال مدرن و سرعت بالا که دفاع روی تور ایران را به چالشی جدی می‌کشد.
والیبال ایران حالا دیگر تیم شکننده هفته اول نیست؛ پیاتزا شخصیت برنده را به رگ‌های این تیم تزریق کرده و هفته سوم، زمان چیدن میوه‌های این رنسانس تاکتیکی است.
با وجود قرار گرفتن ایران در رتبه چهاردهم، شانس صعود به مرحله نهایی هنوز از بین نرفته است. طبق قوانین این رقابت‌ها، چین به عنوان میزبان مرحله نهایی، فارغ از جایگاه خود در جدول، در جمع تیم‌های حاضر در مرحله نهایی قرار خواهد گرفت. از آنجا که چین در حال حاضر در رتبه هفدهم جدول قرار دارد، عملاً تنها هفت تیم برتر جدول مقدماتی از طریق رده‌بندی راهی مرحله نهایی خواهند شد. در چنین شرایطی، اگر ایران موفق شود هر چهار مسابقه باقی‌مانده خود را با پیروزی پشت سر بگذارد، تعداد بردهایش به 6 خواهد رسید؛ آماری که این تیم را وارد کورس جدی صعود می‌کند.
در سوی دیگر، هفته پایانی تنها به رقابت برای صعود محدود نمی‌شود، زیرا در پایین جدول نیز رقابت فشرده‌ای برای فرار از سقوط جریان دارد. با توجه به اینکه چین میزبان مرحله نهایی است، حتی اگر در رتبه‌های پایانی جدول باقی بماند از سقوط مصون خواهد بود بنابراین در عمل دو تیم دیگر انتهای جدول سقوط خواهند کرد.