در جستجوی «پیشرفت فوری»!

  وقتی موفقیت‌های برانکو به یحیی و موفقیت‌های یحیی به اوسمار منتقل می‌شدند، هواداران پرسپولیس تصور می‌کردند فارغ از هر اسمی روی نیمکت، تیم‌شان قهرمان لیگ برتر خواهد شد. حداقل در دو سال اخیر اما فوتبال، تصویر کاملا متفاوتی را در مقابل چشمان آنها قرار داده است.
گاریدو رفت و کارتال آمد، کارتال رفت و برای مدتی کریم آمد، کریم به عنوان دستیار ماند و هاشمیان آمد، هاشمیان رفت و اوسمار آمد و سرانجام اوسمار رفت تا مهدی تارتار سرمربی تیم شود. همه این دوران عجیب و پرتنش برای قرمزها اما «بدون موفقیت» سپری شد. تغییر پشت تغییر. جام بدون جام. خرید پشت خرید. تاثیر بی‌تاثیر!
زمزمه پیوستن مهدی تارتار به پرسپولیس از چند سال قبل مطرح بود. خود او هم چندین‌بار به صورت علنی از اینکه تیم‌های مدعی به سراغ‌اش نمی‌آیند گله داشت. این اتفاق بالاخره تابستان امسال رخ داد و تارتار گل گهر را به مقصد یکی از تیم‌های دوران بازی‌اش ترک کرد.
اولین قدم کلیدی او در تیم جدید، تلاش برای ساختن یک «دوران جدید» برای پرسپولیس بود. اولین ابزارش هم، پایان همکاری با ستاره‌های پرتجربه اما نه چندان درخشان ماه‌های اخیر تیم. این شد که عالیشاه، پورعلی‌‌‌گنجی و سروش رفیعی از تیم جدا
شدند.
 پرسپولیس با خریدهای ناموفقی مثل رضا شکاری و امین کاظمیان هم وداع کرد و میلاد سرلک و میلاد محمدی نیز جدا شدند. تارتار بن‌مایه ساخت تیم جدیدش را از گل گهر آورد.
 از تیکدری تا عیدی، از شهرآبادی تا لطیفی‌فر و از پورعلی تا زارع که قبل از لژیونر شدن در همین گل گهر شاگرد او بود.
 باشگاه با جذب ابوالفضل جلالی و محمدمهدی محبی کمی سروصدا هم به راه انداخت و در البته در پروسه عجیب جذب دانیال ایری و کسری طاهری موفق نبود. خود مهدی تارتار باور دارد که تیمش هنوز ۴ بازیکن جدید می‌خواهد تا کامل شود. این در حالی است که نفراتی مثل اورونوف، علیپور، بیفوما و محمد عمری نیز همچنان برای قرمزها توپ خواهند زد.
پرسپولیس فصل جدید تیمی منظم، دونده و البته فشرده خواهد بود. تیمی که قرار است کم گل بخورد و احتمالا کم گل بزند. دشوارترین ماموریت تارتار اما ایجاد یک «پیشرفت فوری» در تیمی است که این اواخر اصلا نتوانسته انتظارات را برآورده کند.
شاید مبدا انتقال مشترک بسیاری از نفرات تیم، دست او را برای رساندن پرسپولیس به هماهنگی بگیرد.