زنی که از دل شکست‌ها به جایزه نوبل رسید

قسمت دوم و پایانی
او و وایزمن فکر می‌کردند که کشف آنها پس از انتشار در سال ۲۰۰۵ توجه قابل توجهی را به خود جلب خواهد کرد. این دو در این مورد می‌گویند: ما فکر می‌کردیم که تلفن بی‌وقفه  زنگ می‌خورد.اما هیچ اتفاقی نیفتاد. تلفن زنگ نخورد. هیچ کس اهمیتی نداد.در عوض، کار آنها با ناباوری مواجه شد.در سال ۲۰۱۳، کاریکو پس از آنکه دانشگاهش از بازگرداندن سمت سابقش به او خودداری کرد، مجبور به بازنشستگی شد و به بدترین وضعیت خود رسید.او می‌گوید: آنها به من گفتند که جلسه‌ای داشته‌اند و به این نتیجه رسیده‌اند که من در حد و اندازه هیئت علمی نیستم. بعد از
 ۲۴ سال از دانشگاه پنسیلوانیا بیرونم کردند.نه مهمانی خداحافظی، نه هیچ چیز، فقط برو بیرون. به سمت پارکینگ رفتم و فکر کردم بعدش چه می‌شود؟
فصل دیگری برای کاریکو آغاز شد. او تصمیم گرفت به شرکت زیست‌دارویی بیوان‌تک (BioNTech) بپیوندد و همین منجر به سفر او بین آلمان و ایالات متحده برای یک دهه شد. با وجود رفت و آمد طولانی، او از انجام آزمایش‌های شخصی و تلاش برای رسیدن به یک هدف مشترک برای توسعه یک محصول درمانی لذت می‌برد. او می‌گوید: این کار از کاغذبازی و ارجاعات بیشتر معنادارتر بود.
در اوایل سال ۲۰۲۰، کووید-۱۹ در سراسر جهان شیوع پیدا کرد و دانشمندان برای توسعه واکسنی برای محافظت از جمعیت جهان تلاش کردند. اکنون، سرانجام زمان انجام کاری که کاریکو و وایزمن دهه‌ها قبل انجام داده بودند، فرا رسیده بود. دانشمندان الگوی آران‌ای پیام‌رسان اصلاح‌شده‌ آنها را گرفتند و آن را به همراه توالی ژنتیکی ویروس که توسط چین به اشتراک گذاشته شده بود، برای طراحی واکسن استفاده کردند. واکسن جدید کووید-۱۹ توانست با سرعت چشمگیری آماده شود و برای میلیون‌ها نفر امیدبخش و محافظت‌کننده باشد. کار سختی که وایزمن و کاریکو انجام دادند، سرانجام نتیجه داد.
نامه‌ای از یک خانه سالمندان به کاریکو کمک کرد تا دریابد پژوهش‌هایش تا چه اندازه زندگی مردم را دگرگون کرده است. هنگامی که آزمایش یکی از ساکنان آن خانه سالمندان مثبت شد، همه نگران بودند که یک‌سوم سالمندان جان خود را از دست بدهند؛ اما از آنجا که آن‌ها یک هفته پیش واکسن زده بودند، همگی زنده ماندند و با برگزاری جشنی برای کاتالین کاریکو، عکس‌هایی از آن مراسم شاد را برای او فرستادند.
*ایسنا