پزشکیان: تاب‌آوری اقتصادی بدون امنیت، پایدار نخواهد بود

رئیس جمهور با تاکید بر اینکه تاب‌آوری اقتصادی بدون امنیت، پایدار نخواهد بود. گفت: تحریم‌های یکجانبه مسئله اقتصادی صرف نیستند، بلکه مستقیماً بر امنیت غذایی و رفاه مردم اثر می‌گذارند.
به گزارش مهر، مسعود پزشکیان، در هجدهمین نشست سران بریکس پلاس با موضوع «تاب‌آوری، همکاری و پایداری: شکل‌دهی آینده برای رشد فراگیر جهانی»، گفت: هیچ کشوری به تنهایی قادر به حل چالش‌های امروز جهان نیست. بریکس باید ظرفیت‌های پراکنده کشورهای جنوب جهانی را به ظرفیت مشترک تبدیل کند. در این میان، موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیت انرژی و ترانزیتی جمهوری اسلامی ایران می‌تواند در توسعه مسیرهای تجاری و انرژی میان اعضا نقشی مؤثر ایفا کند.
در بخشی از  سخنرانی رئیس جمهورآمده است:
مایه خرسندی است که در هجدهمین اجلاس سران بریکس پلاس، در مقطعی حساس و سرنوشت‌ساز برای جامعه بین‌المللی، با شما سخن می‌گویم. از دولت و ملت هند و نخست وزیر محترم برای میزبانی این نشست و تلاش‌های صورت گرفته قدردانی می‌کنم.
موضوع این نشست، یعنی«تاب‌آوری، همکاری و پایداری»، تنها یک شعار نیست. این سه مفهوم، پاسخ به سه نیاز اساسی جهانی است که سرنوشت ملت‌هایش بیش از هر زمان دیگری به یکدیگر پیوند خورده است. مسئله ما تنها مدیریت بحران‌های امروز نیست، بلکه ساختن نظامی است که ملت‌ها را در برابر بحران‌های آینده توانمندتر و جهان پیش‌رو را عادلانه‌تر کند. بریکس باید بخشی از پاسخ جهان به این ضرورت باشد.
تاب‌آوری یعنی برخورداری از ظرفیت لازم برای حفظ مسیر توسعه و استقلال تصمیم‌گیری، حتی در شرایط فشار. وابستگی بیش از اندازه به نظام‌های محدود مالی و تجاری، اقتصادها را در برابر شوک‌های سیاسی آسیب‌پذیر می‌کند. امروزه، تحریم‌های یکجانبه مسئله اقتصادی صرف نیستند، بلکه مستقیماً بر امنیت غذایی و رفاه مردم اثر می‌گذارند. از این رو، بریکس باید با توسعه تجارت به ارزهای ملی و تقویت بانک توسعه جدید، ظرفیت مشترکی برای تاب‌آوری اقتصادی اعضا بسازد.
تاب‌آوری اقتصادی بدون امنیت، پایدار نخواهد بود. تحولات منطقه ما و به‌ویژه تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نشان داد که آثار هدف قرار دادن زیرساخت‌های اقتصادی، انرژی و توسعه‌ای یک کشور در مدت کوتاهی از مرزهای یک کشور فراتر رفته و تبعات منطقه‌ای و جهانی در پی داشته باشد.
مردم ایران هزینه سنگینی برای این تجاوزات پرداخته‌اند. زنان و مردان، کودکان و غیرنظامیان جان خود را از دست داده‌اند و زیرساخت‌هایی که طی دهه‌ها برای توسعه کشور ساخته شده بود، آسیب دیده است. این وقایع یادآور مسئولیت سنگین جامعه بین‌المللی در قبال حمایت از غیرنظامیان و جلوگیری از عادی‌سازی حمله به اهداف غیرنظامی است.