جهش بزرگ در تولید گاز خلیج فارس؛ تکمیل فاز ۱۱ با اتکا به دانش بومی

پس از خروج شرکت‌های خارجی، فاز ۱۱ پارس جنوبی با همت متخصصان داخلی به سقف تولید ۱ میلیارد فوت مکعب در روز دست یافت و ناترازی انرژی را کاهش داد.
به گزارش مهر، پرونده توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی که در دهه‌های گذشته به عنوان یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های انرژی کشور شناخته می‌شد، این روزها به نمادی از خودباوری مهندسی در تراز جهانی بدل شده است. این بلوک گازی که به دلیل موقعیت مرزی و استراتژیکش در خلیج فارس، حساسیت‌های ژئوپلیتیکی و فنی بالایی دارد، پس از سال‌ها معطلی و بدعهدی شرکای بین‌المللی نظیر توتال فرانسه و سی‌ان‌پی‌سی چین، اکنون با تکیه بر ظرفیت‌های داخلی به بار نشسته است.
تازه‌ترین تحولات نشان می‌دهد با اتمام عملیات فنی روی آخرین چاه موقعیت دریایی B، ظرفیت استخراج گاز در این بخش به سقف اسمی یک میلیارد فوت مکعب در روز رسیده است؛ دستاوردی بنیادین که نه تنها افت فشار مخزن مشترک را مهار می‌کند، بلکه نقش مؤثری در پایداری شبکه گازرسانی کشور در فصول سرد ایفا خواهد کرد.
امروز با تلاش مهندسان، یک جکت عظیم چهار هزار تنی پس از ساخت، مهاربندی، انتقال و بیش از  ۷۰۰ متر عملیات دقیق شمع‌کوبی، در موقعیت نهایی خود در اعماق خلیج فارس مستقر شده است. همچنین روند ساخت عرشه دریایی موقعیت A با وجود شرایط دشوار، از کمتر از ۴ درصد به مرز ۵۰ درصد رسیده است.
مسعود رضایی، کارشناس مهندسی سازه‌های دریایی، در این زمینه معتقد است: پیشرفت سریع ساخت عرشه فاز 11A و حل‌وفصل اقلامی که زمان سفارش و ساخت طولانی دارند، یک شاهکار مهندسی در شرایط محدودیت‌های زنجیره تأمین است. طبق برنامه‌ریزی‌ها، این سازه عظیم قرار است با رسیدن به پیشرفت حدود ۸۰ درصدی بارگیری و برای نصب راهی دریا شود تا زیرساخت برداشت گاز از بخش دوم فاز ۱۱ نیز هرچه سریع‌تر وارد مدار عملیاتی گردد.
ثبت چنین کارنامه‌ای در فاز ۱۱ در حالی رقم خورد که این طرح پیچیده صنعتی با دشوارترین موانع فنی، تحریم‌های بین‌المللی تجهیزات و حتی تهدیدات امنیتی و شرایط پرتنش دریایی دست‌وپنجه نرم می‌کرد. به اذعان مسئولان پروژه، حتی در جریان تنش‌های منطقه‌ای و در مقاطعی که سایت پیمانکار سازنده عرشه موقعیت A هدف اصابت پرتابه‌ها قرار گرفت، چرخ ساخت‌وساز متوقف نماند و عوامل اجرایی با حفظ استانداردها و اصول ایمنی به کار خود ادامه دادند. این پایداری نشان داد که صنعت نفت و گاز کشور به سطحی از تاب‌آوری و دانش فنی رسیده که توان مقابله با شدیدترین فشارهای بیرونی را داراست.
برنامه آینده موقعیت A نیز با دقت تدوین شده است. پس از نصب عرشه در دریا، بهره‌برداری اولیه با ۴ تا ۶ حلقه چاه آغاز خواهد شد و به تدریج با ورود دکل‌های حفاری، به‌طور متوسط در هر چهار ماه یک حلقه چاه جدید تکمیل می‌شود. این عملیات حفاری مرحله‌ای حدود سه سال ادامه خواهد داشت تا ظرفیت اسمی این سکو نیز کاملاً تکمیل شود.
گروه پتروپارس که سابقه اجرای بیش از نیمی از پروژه‌های پارس جنوبی در خشکی و دریا را در کارنامه دارد، اینک با اتکا به ظرفیت‌های کاملاً بومی، فاز ۱۱ را از نماد سال‌ها بلاتکلیفی به پیشران تأمین انرژی پایدار کشور بدل کرده است. اکنون این پروژه فراتر از اعداد و ارقام تولید، نشانه‌ای از پیروزی اراده متخصصان ایرانی بر محدودیت‌های تحمیلی است که می‌تواند الگویی برای سایر طرح‌های کلان ملی در صنعت نفت باشد.