وطن‌دوستی، نقطه مشترک نسل جوان

جامعه‌ای که می‌خواهد از سرمایه انسانی خود محافظت کند، باید میان تفاوت سلیقه‌ها و تعهد به سرزمین تمایز قائل شود.

جامعه‌ای که می‌خواهد از سرمایه انسانی خود محافظت کند، باید میان تفاوت سلیقه‌ها و تعهد به سرزمین تمایز قائل شود. جوانان امروز ایران، با وجود اختلاف در سبک زندگی، نگرش‌های فرهنگی و میزان همراهی با سلایق حاکم، در یک نقطه اشتراک دارند که می‌تواند مبنای همبستگی ملی باشد: وطن‌دوستی و تعلق به ایران.
ممکن است بخشی از جوانان با برخی سیاست‌ها یا شیوه‌های جامعه موافق نباشند، انتقاد داشته باشند یا خواهان تغییراتی در عرصه‌های مختلف باشند؛ اما این تفاوت‌ها لزوماً به معنای بی‌اعتنایی به سرنوشت کشور نیست. چه‌بسا همین جوانان، هنگام تهدید
تمامیت ارضی و منافع ملی، در کنار دیگر هم‌وطنان خود بایستند و دفاع از ایران را وظیفه‌ای مشترک بدانند، که می دانند و نمونه مشهود آن را در یک سال گذشته در خیابان ها و تجمعات شبانه مشاهده کردیم.
از این رو، حفظ تعادل فرهنگی در مواجهه با نسل جوان، ضرورتی انکارناپذیر است. نمی‌توان با دسته‌بندی شهروندان به خودی و غیرخودی، بخشی را شایسته تأیید دانست و بخشی دیگر را از دایره تعلق ملی خارج کرد. چنین رویکردی نه‌تنها شکاف‌های اجتماعی را ترمیم نمی‌کند، بلکه سرمایه اعتماد و همبستگی را نیز تضعیف خواهد کرد.
ایران خانه مشترک همه ایرانیان است؛ خانه‌ای که استحکام آن به پذیرش تفاوت‌ها، گفت‌وگو و احترام متقابل وابسته است. برای دفاع از وطن، لازم نیست همه یکسان بیندیشیم؛ کافی است ایران را متعلق به همه بدانیم و آینده آن را مسئولیتی مشترک بشماریم.