هزینه‌ای مضاعف بر دوش سالمندان و بیماران

آلودگی هوا تنها یک معضل زیست‌محیطی و تهدیدکننده سلامت عمومی نیست؛ بلکه عاملی اثرگذار در افزایش هزینه‌های درمان و تشدید فشار اقتصادی بر خانواده‌ها و نظام سلامت کشور به شمار می‌رود. این مسئله برای سالمندان و افراد دارای بیماری‌های زمینه‌ای، ابعاد نگران‌کننده‌تری دارد؛ چراکه مواجهه با هوای آلوده می‌تواند بیماری‌های قلبی و عروقی، مشکلات تنفسی و بیماری‌هایی مانند آسم و دیابت را تشدید کند و زمینه مراجعات مکرر پزشکی، مصرف داروهای بیشتر و حتی بستری شدن در بیمارستان را فراهم آورد.
در چنین شرایطی، هزینه‌ای که شهروندان برای درمان بیماری‌های ناشی از آلودگی یا عوارض تشدیدشده آن می‌پردازند، تنها به بهای دارو و ویزیت محدود نمی‌شود؛ هزینه رفت‌وآمد، آزمایش‌ها، مراقبت‌های مستمر و از دست رفتن توان فعالیت روزمره نیز به آن اضافه می‌شود. برای سالمندانی که اغلب با درآمد ثابت و محدود زندگی می‌کنند و بیماران مزمنی که به درمان مداوم نیاز دارند، این مخارج می‌تواند فشار سنگینی ایجاد کند.
بنابراین، مقابله با آلودگی هوا را نباید صرفاً اقدامی برای بهبود کیفیت زندگی دانست؛ این اقدام نوعی سرمایه‌گذاری اقتصادی و پیشگیری از هزینه‌های سنگین درمان است. توسعه حمل‌ونقل عمومی پاک، کنترل منابع آلاینده، نظارت بر صنایع و اجرای جدی قوانین هوای پاک، در کنار حمایت درمانی از گروه‌های آسیب‌پذیر، ضرورتی فوری است. کاهش آلودگی هوا، یعنی کاهش بیماری، هزینه‌های درمان و رنج خانواده‌ها.