سلامت کودکان؛ قربانی خاموش گرانی مواد غذایی

سلامت جسمی کودکان و دانش‌آموزان، یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های هر جامعه و زیربنای شکل‌گیری نسلی توانمند، پویا و برخوردار از آینده‌ای روشن است.
تغذیه مناسب در دوران کودکی و نوجوانی، تنها به معنای سیر شدن نیست؛ بلکه تأمین مجموعه‌ای متعادل از پروتئین‌ها، ویتامین‌ها، مواد معدنی، لبنیات، میوه‌ها، سبزیجات و سایر گروه‌های غذایی است که رشد جسمی، تکامل ذهنی، قدرت یادگیری و حتی سلامت روان دانش‌آموزان و کودکان را تضمین می‌کند.
با این حال، افزایش مستمر قیمت اقلام غذایی و کاهش قدرت خرید خانوارها، به‌تدریج الگوی تغذیه بسیاری از خانواده‌ها را تغییر داده است. در شرایطی که تهیه گوشت، مرغ، ماهی، لبنیات، میوه و سایر مواد غذایی ضروری برای بخش قابل توجهی از جامعه دشوارتر شده، نخستین پیامد این وضعیت می‌تواند حذف یا کاهش سهم همین اقلام از سفره خانوار باشد؛ اتفاقی که بیش از همه، کودکان را در معرض آسیب قرار می‌دهد.
وقتی خانواده‌ای برای مدیریت هزینه‌های زندگی ناچار می‌شود
مواد غذایی مغذی را با اقلام ارزان‌تر و کم‌ارزش‌تر جایگزین کند، سلامت فرزندانش نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. از یک سو، کمبود پروتئین، آهن، کلسیم و ویتامین‌های ضروری می‌تواند زمینه‌ساز سوءتغذیه، ضعف جسمانی، اختلال در رشد و کاهش تمرکز و توان یادگیری شود و از سوی دیگر، جایگزینی غذاهای سالم با خوراکی‌های ارزان، پرکالری، شیرین و کم‌ارزش غذایی، زمینه افزایش اضافه‌وزن و چاقی در کودکان را فراهم می‌کند. به این ترتیب، جامعه با دو مسئله هم‌زمان مواجه است: کودکانی که از مواد مغذی کافی محروم‌اند و کودکانی که کالری دریافت می‌کنند، اما از تغذیه سالم و متعادل برخوردار نیستند.
این مسئله نباید صرفاً یک موضوع خانوادگی یا توصیه‌ای پزشکی تلقی شود؛ بلکه با عدالت اجتماعی، کیفیت آموزش و آینده سرمایه انسانی کشور ارتباط مستقیم دارد. دانش‌آموزی که به دلیل تغذیه نامناسب دچار ضعف، خستگی یا کاهش تمرکز است، نمی‌تواند از فرصت‌های آموزشی به شکل برابر بهره‌مند شود.
از این رو، حمایت از امنیت غذایی خانواده‌ها باید در اولویت سیاست‌گذاری‌های اجتماعی و اقتصادی قرار گیرد. تقویت برنامه‌های تغذیه مدارس، توزیع هدفمند شیر و غذای سالم، حمایت از خانواده‌های کم‌درآمد، کنترل هزینه اقلام اساسی و دسترسی آسان‌تر به مواد غذایی مغذی، اقداماتی ضروری در این مسیر هستند.
نباید اجازه داد گرانی مواد غذایی، سلامت نسل آینده را به هزینه‌ای پنهان برای خانواده‌ها و جامعه تبدیل کند. تغذیه سالم کودک، امتیاز ویژه یا انتخابی تجملی نیست؛ حقی اساسی و ضرورتی انکارناپذیر برای رشد و بالندگی جامعه است.