کمبود دارو ؛نیازمند مدیریت دقیق و مستمر

کمبودهای دارویی در حدی نیست که نظام دارویی کشور را وارد وضعیت بحرانی کند.

کمبود دارو ؛نیازمند مدیریت دقیق و مستمر

ابراهیم علی آبادی
ebrahim_aliabadi@yahoo.com
کمبودهای دارویی در حدی نیست که نظام دارویی کشور را وارد وضعیت بحرانی کند.
در ایران به دلیل تحریم‌ها، مشکلات اقتصادی و همچنین شرایط خاصی که در سال‌های گذشته ازجمله جنگ و بحران‌های مختلف تجربه کرده‌ایم، این کمبودها نمود بیشتری پیدا می‌کند و طبیعتاً نیازمند مدیریت دقیق و مستمر است.
در دوره جنگ و تحریم‌ها، نقل‌وانتقال پول با مشکلات جدی مواجه شده و عملاً واردات دارو نیز تحت تأثیر تحریم‌ها قرار گرفته است. همین مسئله سبب شده در برخی موارد امکان تأمین و ورود به‌موقع داروها به کشور وجود نداشته باشد.
برای مثال می توانیم به این نکته اشاره کرد که بخش قابل توجهی از کمبودهایی که امروز درخصوص داروها مطرح می‌شود، مربوط به «برند» داروهاست، بنابراین در بسیاری از موارد، آنچه مردم با عنوان کمبود دارو مطرح می‌کنند، در حقیقت کمبود یک برند خاص است.
وقتی بیماری سال‌ها با یک داروی مشخص کنترل شده و بدن او به داروی جایگزین پاسخ مناسبی نمی‌دهد، قطع دسترسی به آن دارو می‌تواند تبعات بسیار سنگینی داشته باشد.
مردم در جامعه از گران بودن داروها سخن می‌گویند، اما دست اندرکاران صنعت دارو در کشور معتقدند داروی ارزان ناموجود به مراتب از داروی گران خطرناک‌تر است. آنان از مردم می‌خواهند که پشت تولید بایستند تا بتوانند سه هدف قیمت واقعی تولید، پوشش واقعی از بیمه و امنیت واقعی در کشور را محقق کنند.
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به توانمندی صنعت دارویی کشور گفت: «عملکرد صنعت دارویی در دو سال گذشته نشان می‌دهد که حتی در شرایط خاص مثل دو جنگ تحمیلی اخیر نیز نوآوری متوقف نشده است. داروهای جدیدی که طی این مدت در داخل کشور تولید و به بازار عرضه شده‌اند، نشان می‌دهد صنعت در همین شرایط برای توسعه محصولات جدید تلاش کرده است.»
همچنین حسینعلی شهریاری؛ رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس دوازدهم در پاسخ به این سوال خبرگزاری خبرآنلاین که آیا فشار اقتصادی، بازار دارویی کشور را با مشکل روبرو خواهد کرد؟ به دیده بان ایران گفت: «تحریم‌ها و محاصره اقتصادی مشکلاتی در حوزه دارو ایجاد کرده و قطعا کمبود دارو داریم و نمی‌شود این را انکار کرد، اما مطمئنا مشکل جدی پیش نیامده و قطعا هم پیش نخواهد آمد.»
تأمین پایدار دارو فقط یک مسئله درمانی نیست، بلکه موضوعی مرتبط با سلامت اجتماعی و کاهش آسیب‌های بلندمدت در جامعه نیز محسوب می‌شود.