جایی برای خارجی‌ها نیست

باشگاه‌های مدعی قهرمانی لیگ برتر فوتبال در سال‌های گذشته عمدتاً به عقد قرارداد با سرمربیان خارجی تمایل نشان ‌می‌دادند. تراکتور تبریز که به ندرت با مربیان ایرانی مذاکره می‌کرد و پرسپولیس به‌جز یحیی گل‌محمدی و وحید هاشمیان، همه سرمربیان خود از سال 1394 را از میان گزینه‌های خارجی برگزید.
استقلال هم در سال‌های اخیر، در میان مربیان ایرانی خود تنها با فرهاد مجیدی و جواد نکونام مدعی جدی قهرمانی بود و با مجیدی بدون اینکه شکستی متحمل شود، بر قله فوتبال ایران ایستاد. سپاهان نیز در سال‌های گذشته از سرمربیانی چون ژوزه مورایس و پاتریس کارترون بهره بُرد و تنها جام‌های خود بعد از سال 1400 را با این مربیان تجربه کرد.
علاوه بر مربع مدعیان، باشگاه‌هایی چون فولاد و استقلال خوزستان یا گل‌گهر سیرجان در سال‌های گذشته با سرمربیان خارجی وارد لیگ برتر شدند و بعضاً به توفیق‌هایی دست یافتند. تیم‌هایی چون ذوب‌آهن اصفهان، ملوان بندر انزلی و پیکان نیز سابقه استفاده از مربی خارجی را در کارنامه دارند.امسال اما شرایط برای فوتبال ایران کاملاً متفاوت پیش می‌رود. با توجه به مشکلات مالی باشگاه‌ها و شرایط منطقه، عقد قرارداد با سرمربیان خارجی از دستور کار خارج شد.
امسال استقلال، پرسپولیس، سپاهان و تراکتور با سرمربیان داخلی در لیگ بیست‌وششم شرکت می‌کنند و به ترتیب سهراب بختیاری‌زاده، مهدی تارتار، محرم نویدکیا و محمد ربیعی را به‌عنوان سرمربیان خود انتخاب کرده‌اند. فولاد خوزستان هم به همکاری با حمید مطهری ادامه می‌دهد و مهدی رحمتی روی نیمکت گل‌گهر می‌نشیند. در صنعت نفت نیز محمد نوری روی نیمکت می‌نشیند و سرمربیگری را برای اولین بار تجربه می‌کند.
از میان مربیان لیگ برتری تنها عبدالله ویسی و ساکت الهامی سابقه قهرمانی در مسابقات لیگ برتر و جام حذفی را در کارنامه دارند. استقلال خوزستان با ویسی در لیگ برتر 95-1394 به مقام قهرمانی رسید و الهامی با نساجی و تراکتور، قهرمانی جام حذفی را تجربه کرده است. البته زارع، سعید دقیقی، پیروز قربانی و فراز کمالوند تاکنون جام قهرمانی لیگ دسته اول فوتبال را فتح کرده‌اند، اما نتوانستند این موفقیت را در لیگ برتر تکرار کنند.
روز دوشنبه هم صنعت نفت آبادان از محمد نوری به عنوان سرمربی رونمایی کرد تا تکلیف 18 سرمربی حاضر در این رقابت‌ها مشخص شود.