درمان بازنشستگان؛ دغدغه‌ای فراتر از توان درآمدی

سال‌ها تلاش و خدمت، باید در دوران بازنشستگی به فرصتی برای آرامش و برخورداری از حداقل‌های یک زندگی شایسته تبدیل شود؛ اما برای بسیاری از بازنشستگان، افزایش هزینه‌های زندگی به‌ویژه در حوزه دارو و درمان، این دوران را با نگرانی‌های جدی همراه کرده است.

سال‌ها تلاش و خدمت، باید در دوران بازنشستگی به فرصتی برای آرامش و برخورداری از حداقل‌های یک زندگی شایسته تبدیل شود؛ اما برای بسیاری از بازنشستگان، افزایش هزینه‌های زندگی به‌ویژه در حوزه دارو و درمان، این دوران را با نگرانی‌های جدی همراه کرده است. امروز هزینه تهیه دارو، انجام آزمایش‌های تشخیصی، تصویربرداری و مراجعات پزشکی به اندازه‌ای افزایش یافته که بخش قابل توجهی از درآمد بازنشستگان صرف تأمین نیازهای درمانی می‌شود.
در این میان، مسئله فقط افزایش هزینه‌ها نیست؛ بلکه فاصله روزافزون میان درآمد ثابت بازنشستگان و هزینه‌های متغیر درمان است. افرادی که پس از سال‌ها خدمت، با حقوقی محدود و قدرت خریدی کاهش‌یافته زندگی می‌کنند، نباید برای تأمین دارو یا ادامه روند درمان خود ناچار به حذف سایر نیازهای ضروری زندگی شوند.
ضروری است متولیان صندوق‌های بازنشستگی و بیمه‌های درمانی، حمایت از این قشر را از سطح وعده‌ها فراتر برده و با بازنگری در پوشش بیمه‌ای، کاهش سهم پرداختی بیماران، تأمین داروهای ضروری و گسترش خدمات درمانی تکمیلی، به مشکلات آنان رسیدگی کنند.
بازنشستگان نباید میان هزینه‌های معیشت و حفظ سلامت خود یکی را انتخاب کنند. تکریم کسانی که سال‌ها برای پیشرفت کشور تلاش کرده‌اند، تنها با مراسم تقدیر محقق نمی‌شود؛ بلکه فراهم کردن امکان دسترسی آنان به درمان مناسب و حفظ کرامت و سلامتشان، یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های اجتماعی و اخلاقی جامعه است.