بازی با تراکتور زنگ خطری برای استقلال بود

 تیم فوتبال استقلال در هفته هشتم لیگ برتر در شرایطی مقابل تراکتور قرار گرفت که ابتدا موفق شد از میزبان خود پیش بیفتد اما در ادامه نتوانست برتری خود را حفظ کند و در نهایت با کسب حداقل امتیاز زمین مسابقه را ترک کرد.
سیامک رحیم‌پور کارشناس فوتبال ، با اشاره به عملکرد استقلال در دیدار مقابل تراکتور در هفته هشتم لیگ برتر اظهار داشت: این مسابقه در حقیقت دو نیمه متفاوت داشت. نیمه نخست کاملاً در اختیار استقلال بود و آبی‌پوشان در بخش‌های مختلف بازی توانستند برتری خود را به تراکتور دیکته کنند.
دوندگی بیشتر، پرس بسیار خوب، موفقیت در نبردهای یک در مقابل یک و توانایی در ایجاد فضا از جمله نقاط قوت استقلال در نیمه اول بود که در نهایت به گلزنی این تیم و پایان نیمه با برتری آبی‌پوشان منجر شد.
وی ادامه داد: در نیمه دوم، تراکتور که از حریف عقب بود، طبیعی بود با تمام توان و با حمایت هوادارانش در زمین خودی برای جبران نتیجه تلاش کند. هرچه از زمان بازی گذشت، استقلال افت کرد و تراکتور تسلط بیشتری بر جریان مسابقه پیدا کرد.
با ورود زکی‌پور به زمین نیز فشار تراکتور بر استقلال دوچندان شد. به نظر می‌رسید این بازیکن به دلیل جدایی از استقلال انگیزه زیادی داشت تا توانایی‌های خود را نشان دهد و جایگاهش را تثبیت کند؛ موضوعی که در افزایش فشار تیم میزبان بی‌تأثیر نبود و در نهایت تراکتور توانست به گل برسد.
کارشناس فوتبال با اشاره به فرصت‌های دو تیم در طول مسابقه تصریح کرد: استقلال و تراکتور در هر دو نیمه موقعیت‌هایی برای گلزنی داشتند، اما گلی که استقلال دریافت کرد، شباهت زیادی به گل‌هایی داشت که تیم‌های ملی بزرگسالان و امید ایران در شرایط انتقال از حمله به دفاع دریافت می‌کنند.
در چنین شرایطی، فضای منطقه دی یا محدوده پشت محوطه جریمه به‌خوبی پوشش داده نمی‌شود و همین مسئله فرصت شوت‌زنی را در اختیار حریف قرار می‌دهد.
رحیم‌پور افزود: اگر بار دیگر صحنه‌های حملات تراکتور در این مسابقه را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که در زمان بازگشت از حمله به دفاع، فاصله‌هایی میان بازیکنان ایجاد می‌شود و فضای پشت محوطه جریمه بدون پوشش مناسب باقی می‌ماند.
نمونه‌های مشابهی را در گل‌هایی که تیم‌های ملی بزرگسالان و امید ایران دریافت کرده‌اند نیز دیده‌ایم. این ضعف باید به‌صورت جدی مورد توجه قرار بگیرد تا تیم‌ها در شرایط مشابه به حریفان خود اجازه شوت‌زنی و گلزنی ندهند.
وی با بیان اینکه افت استقلال در نیمه دوم باید به یک علامت سؤال برای کادر فنی تبدیل شود، گفت: استقلال باید بررسی کند که چرا پس از نمایش پرقدرت در نیمه اول، در نیمه دوم با افت مواجه شد. این احتمال وجود دارد که تیم از نظر بدنی به آمادگی مطلوب نرسیده باشد یا بازیکنان نتوانند فشار بالای نیمه نخست را در ادامه مسابقه حفظ کنند.
 تیمی که در نیمه اول با دوندگی و شدت بالا بازی می‌کند، باید از نظر آمادگی جسمانی شرایطی داشته باشد که بتواند همین کیفیت را در نیمه دوم نیز ادامه دهد. فوتبال فقط به یک نیمه محدود نمی‌شود و تیم باید توانایی ارائه عملکرد مناسب در هر دو نیمه را داشته باشد.
این کارشناس فوتبال با اشاره به یکی دیگر از مشکلات دفاعی استقلال خاطرنشان کرد: نکته قابل تأمل این است که استقلال در صحنه‌هایی که به تراکتور فرصت حمله و گلزنی داد، از نظر تعداد بازیکنان وضعیت بهتری نسبت به حریف داشت، اما نتوانست به‌درستی از این برتری عددی استفاده کند.
 این مسئله یکی از مشکلات قدیمی فوتبال ماست؛ زمانی که سرعت بازی بالا می‌رود یا توپ چندین بار از یک سمت به سمت دیگر گردش می‌کند، بازیکنان به‌جای آنکه حریفان خود را کنترل کنند، فضاهای احتمالی را پوشش دهند و مراقب نقاط کور باشند، بیش از اندازه توپ را دنبال می‌کنند.
وی تأکید کرد: این مسابقه زنگ خطری برای استقلال بود تا ضعف‌های خود را جدی‌تر بررسی کند. پیش از این نیز گفته بودیم که حتی زمانی که یک تیم پیروز می‌شود، باید نقاط ضعفش را شناسایی کند و برای برطرف کردن آنها تلاش داشته باشد.
 استقلال اکنون فرصت دارد با بررسی دقیق این مشکلات، پیش از مسابقات مهم بعدی، برای رفع آنها اقدام کند.