آینده جامعه از پشت نیمکت‌های مدارس ساخته می‌شود

آموزش و پرورش قرار است بزرگ‌ترین نهاد تحقق عدالت اجتماعی باشد؛ جایی که فرزند یک خانواده کم‌برخوردار، در کنار فرزند یک خانواده متمول، فرصت برابر برای شکوفایی استعدادهای خود داشته باشد. اما وقتی به نتایج کنکور سراسری و مسیر موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان نگاه می‌کنیم، پرسشی جدی پیش روی جامعه قرار می‌گیرد: آیا نظام آموزشی ما هنوز می‌تواند مدعی تحقق «فرصت برابر» باشد؟
در سال‌های اخیر، سهم مدارس برخوردار، آموزش‌های خصوصی، کلاس‌های کنکور، مشاوران تخصصی و امکانات آموزشی گران‌قیمت در موفقیت تحصیلی، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است.
 در چنین شرایطی، طبیعی است که خانواده‌های برخوردار بتوانند برای فرزندان خود مسیر هموارتری بسازند؛ در حالی که دانش‌آموز مستعدی که در یک منطقه محروم یا خانواده‌ای کم‌درآمد زندگی می‌کند، ممکن است حتی به ابتدایی‌ترین امکانات آموزشی و مشاوره‌ای دسترسی نداشته باشد.
مسئله فقط چند رتبه برتر کنکور نیست؛ مسئله، نشانه‌ای از یک شکاف عمیق‌تر است: شکاف طبقاتی در دسترسی به فرصت‌های آموزشی.وقتی کیفیت آموزش، امکانات مدرسه، دسترسی به
معلم توانمند، مشاور، کلاس‌های تقویتی و حتی محیط مناسب مطالعه، تابع توان اقتصادی خانواده باشد، آموزش دیگر صرفاً ابزار پیشرفت فردی نیست؛ بلکه می‌تواند به بازتولید نابرابری اجتماعی منجر شود.
نظام آموزشی در چنین شرایطی باید بیش از هر زمان دیگری به سمت حمایت از اقشار ضعیف حرکت کند. عدالت آموزشی
به این معنا نیست که همه دانش‌آموزان دقیقاً امکانات یکسانی داشته باشند؛ بلکه یعنی دانش‌آموزی که از امکانات کمتری برخوردار است، حمایت بیشتری دریافت کند تا بتواند به نقطه‌ای برابر با دیگران برسد.
اگر قرار است مدرسه محل کشف استعداد باشد، نباید استعداد یک کودک به میزان درآمد پدر و مادرش وابسته شود. هیچ کشوری نمی‌تواند از عدالت سخن بگوید، اما اجازه دهد آینده تحصیلی فرزندانش بیش از آنکه به استعداد و تلاش آنان وابسته باشد، به قدرت اقتصادی خانواده‌هایشان گره بخورد.
امروز بیش از هر چیز به یک نهضت واقعی برای عدالت آموزشی نیاز داریم؛ نهضتی که مدرسه محروم را به اندازه مدرسه برخوردار جدی بگیرد، دانش‌آموز مستعد کم‌برخوردار را شناسایی و حمایت کند و آموزش باکیفیت را از یک امتیاز اقتصادی به یک حق عمومی تبدیل کند.
آینده جامعه از پشت نیمکت‌های مدارس ساخته می‌شود؛ اگر این نیمکت‌ها نابرابر باشند، فردای جامعه نیز نابرابر خواهد بود.
همچنین سخنگوی وزارت آموزش و پرورش با تاکید بر ضرورت فراهم کردن شرایط آموزشی مطلوب برای همه دانش‌آموزان افزودند: همه مدارس باید از شرایط آموزشی مناسب و مطلوب برخوردار باشند و نباید این‌گونه باشد که امکانات و کیفیت آموزشی یک مدرسه به‌مراتب بهتر از مدرسه‌ای دیگر باشد. وی بیان کرد این وضعیت مطلوب نیست و باید برای کاهش تنوع مدارس تلاش کنیم.