معیشت مردم، ابزار فرصت‌طلبی نیست

در روزهایی که شرایط جوی نامساعد، بارندگی یا اختلال در حمل‌ونقل عمومی، زندگی روزمره مردم را دشوار می‌کند، انتظار می‌رود کسب‌وکارها و ارائه‌دهندگان خدمات عمومی، بیش از هر زمان دیگری مسئولیت اجتماعی خود را به یاد داشته باشند. اما گاهی درست در همین شرایط، برخی از فعالان اقتصادی به جای تسهیل زندگی مردم، از محدودیت‌ها و اضطرار آنان برای افزایش درآمد خود استفاده می‌کنند.
افزایش دوبرابری بعضی از کرایه تاکسی‌های اینترنتی در هوای بارانی و امتناع برخی رانندگان تاکسی‌های عبوری از سوار کردن مسافران به‌صورت خطی و اصرار بر سفرهای دربستی، نمونه‌هایی از این رفتار است. مسافرانی که برای رسیدن به محل کار، خانه یا مراکز درمانی ناچار به استفاده از این خدمات هستند، عملاً با انتخاب چندانی مواجه نمی‌شوند و باید هزینه شرایطی را بپردازند که نقشی در ایجاد آن نداشته‌اند.
البته افزایش تقاضا و کاهش عرضه می‌تواند در سازوکار اقتصادی بر قیمت خدمات اثر بگذارد، اما این واقعیت نباید به توجیهی برای هر نوع افزایش قیمت یا سوءاستفاده از اضطرار مردم تبدیل شود.
اقتصاد فقط محاسبه سود و زیان نیست؛ اعتماد عمومی و مسئولیت اجتماعی نیز بخشی از آن است. اگر قرار باشد هر بحران کوچک به فرصتی برای کسب درآمد بیشتر تبدیل شود، چه کسی باید از حقوق مصرف‌کننده دفاع کند؟ نظارت مؤثر، ضابطه‌مند کردن قیمت‌گذاری و برخورد با رفتارهای فرصت‌طلبانه، ضرورتی است که نباید به روزهای بحران محدود بماند.